เวียนนา เป็นหนึ่งในDestination ที่นุ้ยไปบ่อยมากๆ รองจากปารีส หากนับดูคร่าวๆ ก็ประมาณ 5-6 ครั้งแล้ว...นุ้ยมีความผูกพันกับเวียนนาพอสมควร คงเป็นเพราะว่า เวียนนา เป็น First operating Flight ของนุ้ย...ความสวยงามของริมฝั่งแม่น้ำดานูบในหน้าหนาว กับโรงแรม Hilton Vienna Danube ยังคงอยู่ในความทรงจำของนุ้ยอย่างไม่รู้ลืม

หนึ่งปีผ่านไป เวียนนา ก็ยังคงเป็นเหมือนสาววัยกลางคน ที่ยังคงความสวยทรงเสน่ห์ ที่ผสมผสานความงามแบบดั้งเดิม เข้ากับเทคโนโลยีความงามของปัจจุบัน มีสถานที่อีกมากมาย ที่นุ้ยยังไม่ได้ไปเยี่ยมไปเยือน เสมือนชายหนุ่ม ที่ยังค้นหาตัวตนของหญิงสาวที่ตนหลงรักอย่างไม่รู้เบื่อ

การไปเยือนเวียนนาในครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายของการเดินทางที่นุ้ยวาดเอาไว้ในใจมากมาย แม้ว่าเมื่อถึงเวลาเข้าจริงๆ แล้ว นุ้ยจะไม่สามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ก็ตาม แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่นุ้ยได้รับ ช่างคุ้มค่า และงดงามเสียเหลือเกิน

ทุกครั้งที่ไปเวียนนา สถานที่แรกที่นุ้ยจะต้องไปคือ Stephans dome หรือ โบสถ์เซนต์สตีเฟ่น นั่นเอง...โบสถ์นี้ เป็นหนึ่งในแลนด์มาร์คสำคัญของเวียนนา...ขำ “น้องผิน” เพื่อนร่วมเดินทางของนุ้ย เรียก สเตฟานโดมว่า Black Church...คงเป็นเพราะรอยไหม้ดำที่ผนังด้านนอกของโบสถ์ ร่องรอยหลงเหลือของระเบิด จากหายนะสงครามโลก...

วันที่ไปถึง เป็นวันอาทิตย์ กำลังมีพิธีมิซซาในโบสถ์พอดี...นุ้ยเข้าไป ทำตามคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับโบสถ์แห่งนี้...นั่งสักพัก เสร็จเรียบร้อย ก็เริ่มออกเดินทาง...

นุ้ยกับ “น้องผิน” เธอชื่อ Bjanesha เรียกยากมาก...ค่อยๆ เดินไปตามทาง ถนนแห่งการละลายทรัพย์สิน...โชคดีเป็นวันอาทิตย์...ร้านรวงต่างๆ ก็ปิด เราจึงยังคงรักษาเงินยูโรก้อนน้อยนิดของเราไว้ได้เป็นอย่างดี...อาหารกลางวันของวันนั้น...อาหารปลานานาชนิด...ดึงดูดใจเราให้เข้าไป...จ่ายกันคนละ 7 ยูโร ก็อิ่มหนำสำราญ กับอาหารปาก และอาหารตา...อิ่มแล้ว มีแรงให้เดินทางต่อ

แดดร้อนๆ แบบนี้ ได้ไอศกรีมสักโคน คงทำให้รู้สึกสดชื่นไม่น้อย...นั่งทานไอศกรีม พร้อมมองดอกไม้สีสันสดสวย...ทำให้ชีวิต ยิ่งสดชื่นและชุ่มฉ่ำ แม้ว่าอากาศจะร้อนปานใดก็ตาม

จากนั้นนุ้ยตัดสินใจเดินต่อ ตามเส้นทางเดิมที่คุ้นเคย...

หวังพา “น้องผิน” ไปHofburg ระหว่างทางนึกได้ว่า มีร้านขายของทำจากไม้ น่ารักสดใสอยู่ร้านนึง...เดินเข้าไป สละ 10 ยูโร ซื้อช้างไม้ตัวน้อย น่ารัก...มาไว้ใส่ดอกกุหลาบ (ที่คุณนายกุ้งให้ไว้) ถวายที่หิ้งพระ...ก็เลยได้พวงกุญแจช้างน้อย มาอีกสองพวง

เดินเลาะไปตามเส้นทางเดิม...จนถึงHofburg

นุ้ยเดินตามความสวยงามของแสงแดด และผืนหญ้าสีเขียว ไปจนถึงประตูเหล็กบานใหญ่...ตัดสินใจเดินเข้าไปก็ตื่นตาตื่นใจกับความสวยงามของดอกกุหลาบหลากสี...เมื่อผู้หญิงกับดอกไม้เป็นของคู่กัน...นุ้ยกับ “น้องผิน” ก็เลยสนุกสนานถ่ายรูปกันไม่ยั้ง ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่า เรากำลังอยู่ในส่วนใดของเวียนนา...

คุณลุงท่านหนึ่ง ใส่สูทสีเทาแก่ สะพายกระเป๋าเก่าๆ เดินเข้ามาหาเรา พยายามพูดกับเราด้วยภาษาอังกฤษที่กระท่อนกระแท่น...พยายามอธิบายให้เราฟังว่าที่นี่คือที่ใด...คุณลุงกางแผนที่อธิบาย จนนุ้ยได้รู้ว่า สวนแห่งนี้ชื่อ Volksgarten หรือ 4,000 Roses Garden สวนกุหลาบสี่พันชนิด แต่มองด้วยตาคร่าวๆ แล้วน่าจะเกิน...

ตอนแรก...ไม่แน่ใจ ว่าชายแก่ต้องการอะไรจากเรา...ถึงได้พยายามเดินตามเรา อยากจะพาเราไปดูอะไรสักอย่าง จับใจความได้แค่ว่า Rubens...เราพยายามถ่วงเวลา ถ่ายรูปมากมาย แต่คุณลุงก็ยืนยิ้ม หัวเราะแบบเอ็นดู เราสองคนทุกครั้ง...จนในที่สุด ก็ตัดสินใจตามคุณลุงไป เพื่อจะได้รู้ไปว่า Rubens ที่คุณลุงพยายามอยากให้เราเห็นนักหนาคืออะไร...

Rubens คือดอกกุหลาบ สีชมพูสวย กลีบดอกซ้อนกันเป็นชั้นถี่ๆ งดงาม...คุณลุงอธิบายว่า Rubens นี้ถูกปลูกมาตั้งแต่ปี ค.ศ 1859...นุ้ยหันไปขอบคุณ คุณลุงอย่างมากมายที่พานุ้ยมาหา “Rubens” เพียงแค่นี้ คุณลุงก็ยื่นแผนที่ให้นุ้ยแผ่นหนึ่ง อธิบายอีกนิดหน่อย แล้วก็เดินจากไป พร้อมกับคำพูดที่ยังก้องอยู่ในใจของนุ้ย  “Welcome to Wien, Have a nice stay…Bye” คุณลุงเป็นใคร มาจากไหน นักท่องเที่ยวมากมาย ทำไมคุณลุงถึงเลือกเรา เป็นมวลคำถามที่นุ้ยหาคำตอบไม่ได้...รู้แต่แค่ว่า รู้สึกขอบคุณคุณลุงอย่างมากมาย...ที่ทำให้การเดินทางของนุ้ยในครั้งนี้ สมบูรณ์มากขึ้น...

จาก Volkgarten เหนื่อยและเมื่อยเหลือเกิน...เราตัดสินใจเดินกลับโรงแรม ระหว่างทางเราก็ได้เห็นว่าตรงข้ามโรงแรมที่เราพัก เป็นสวนสาธารณะอะไรสักอย่าง...เรามีแรงฮึดขึ้นทันที จูงมือกันข้ามถนน เดินไปยังสถานที่นั้น “Stadtpark”

พาร์คแห่งนี้ ทำให้นุ้ยนึกถึง Mozart ยอดนักเปียโน ชื่อก้องโลก...เสียงบรรเลงเปียโน ดังก้องแผ่วๆ อยู่ในห้วงคิด นุ้ยเรียนดนตรีตั้งแต่เด็ก...นุ้ยชอบเสียงดนตรี โดยเฉพาะดนตรีคลาสสิค...

เราเดินถ่ายรูปกันไปเรื่อยๆ ไม่ได้อะไรมามากมาย เพราะเหนื่อย และแบตฯกล้องหมด...เรากลับโรงแรม มาหลับสักหนึ่งชั่วโมง ก่อนหนีลูกเรือคนอื่นๆ ออกไปดินเนอร์ ที่ Ribs of Vienna ร้านโปรดของนุ้ย

แต่เราหนีไม่พ้น...ระหว่างนั่งทาน คนอื่นๆ ก็ทยอยมาสมทบ “Junior Spare Rib” ของนุ้ยก็ยังคงความอร่อย น่าประทับใจ อยู่เหมือนเคย...นุ้ยแนะนำให้ “น้องผิน” ทาน “Schnitzel” อาหารขึ้นชื่อของเวียนนา เป็นเนื้อหมูที่ถูกทุบจนนุ่ม ชุบไข่และเกล็ดขนมปังชนิดละเอียด ทอดจนสุก ทานกับสลัดเปรี้ยว ตามตำรับดั้งเดิม.... “น้องผิน” ได้ชิมแล้วก็ทำหน้าตาเหมือนล่องลอยอยู่ในฝันเลยทีเดียว

คนอื่นๆ จะไปต่อ...เราสองคนขอตัวไปนอนพัก...ระหว่างเดินกลับ แวะถ่ายรูปข้างทาง ได้ไอเดียสวยๆ ในการแต่งบ้านมาอีกเพียบ...ก่อนที่จะกลับไปนอนฝันดี ตื่นมาตอนเช้าไป เดินซุปเปอร์มาร์เก็ต ซื้อช็อคโกแลตยี่ห้อเดิม, ท็อฟฟี่รสมะนาวของโปรดแบบเดิมๆ และช็อคโกแลตแบบพิเศษสำหรับ “Jin” แฟลตเมทคนใหม่ของนุ้ย แล้วก็กลับมานอนอีกครั้ง...เพื่อเตรียมตัวทำไฟล์ทกลับโดฮา...แล้วพบกันใหม่อีกครั้งนะจ๊ะ...

“เวียนนาที่รัก”

--เกี่ยวกับแฟลตเมท--

แฟลตเมทใหม่ของนุ้ยเป็นสาวเกาหลี อายุน้อยกว่านุ้ย 1 เดือน 4 วัน เป็นคนน่ารักดี ตลก เพื่อนของเค้าก็น่ารัก ชอบมาที่บ้าน แล้วทำให้นุ้ยขำท้องแข็งอยู่บ่อยๆ...ที่สำคัญ เค้าเป็นคนมีระเบียบพอสมควร อยู่กันได้...ทำกับข้าวกินแล้วก็รู้จักทำความสะอาด, ล้างจาน ล้างแก้ว เสร็จแล้ว ก็ไม่ปล่อยหยดน้ำทิ้งไว้ ให้แห้งเกรอะกรัง เป็นคราบไม่น่ามอง...ถึงเค้าจะทำได้ไม่ดี เท่ากับที่นุ้ยทำก็เถอะ (เพราะนุ้ยนั้น abnormal บางครั้งต้องตามมาทำซ้ำ แต่ก็ไม่ต้องทำมาก ก็เค้าทำไว้เกือบเจ๋งแล้ว) ก็ถือว่าเค้าทำได้ดีมากๆ แล้ว นุ้ยก็พอใจ อยู่กันก็มีความสุขดี...นุ้ยทำกับข้าว เค้ากับเพื่อนก็มาแจม...เค้ากับเพื่อนมาทำอาหารเกาหลี...นุ้ยก็ร้อง หิวๆๆ แล้วก็เข้าไปแจม...สนุกดี...

เวลานุ้ยหลับ เค้าก็รู้จักเปิดปิดประตูเสียงเบาๆ เพราะกลัวนุ้ยจะตื่น เค้าออกไปเทรนตอนไหน นุ้ยไม่รู้เรื่องเลย เสียงเบามากๆ...แล้วเราก็เหมือนกันอย่างหนึ่ง ตรงที่ไม่ค่อยชอบดูโทรทัศน์...เป็นหนอน นักอ่านหนังสือทั้งคู่ ตารางบินเดือนหน้าออกแล้ว...นุ้ยมีเลย์โอเวอร์ยาวๆ บอกแล้ว“Jin” ทำหน้าเซ็ง เพราะต้องอยู่บ้านคนเดียว แต่ “Jenny” เพื่อน “Jin” ดีใจ จะได้มานอนเป็นเพื่อน “Jin” ที่บ้านเรา...ต้องซื้อคุกกี้เดนม่ามาตุนไว้ให้ เจนนี่ชอบ

วันนี้เราจะออกไปเที่ยว และทานข้าวนอกบ้านด้วยกัน...เค้าคงเบื่อกับข้าวฝีมือนุ้ยแล้วล่ะค่ะ...อิอิ...

ปล. พ่อคะแม่คะ...อีกไม่กี่วันเจอกันนะคะ...คิดถึงพ่อกับแม่มากมายค่ะ อ้อ!คิดถึงกระดูกหมูอ่อนนึ่งด้วยค่ะ

เพลงวันนี้ พาแฟนไดฯ เข้าสู่บรรยากาศของเวียนนายุคเก่า กับเพลงของMozartนะคะ...ฟังแล้วรู้สึกถึงงานเต้นรำ ชุดฟูฟ่องกรุยกรายจัง...