พาเที่ยวChennai ประเทศอินเดีย... สวัสดีค่ะ...ไดอารี่วันนี้ นุ้ยจะพาไปเที่ยวเมือง Chennai ประเทศอินเดียกันนะคะ...เชนไนเป็นหนึ่งใน destination ใหม่ ของกาต้าร์...ก่อนจะไปบอกได้เลยว่า นุ้ยตื่นเต้นมาก เพราะเป็นที่ใหม่ ก็หาข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยว ได้มาตรึม เรียกว่า เตรียมตัวไปเที่ยวเต็มที่...
เชนไน เป็นเมืองที่อยู่ทางใต้ของประเทศอินเดีย มีหาดทรายที่ยาวเป็นที่สองของโลกด้วย...สมัยที่อังกฤษเข้ามาปกครองประเทศอินเดียนั้น ก็ได้เข้ามาปกครองที่เมืองนี้ก่อนเป็นเมืองแรก จะมีคำเรียกผู้คนพื้นเมืองที่เชนไนว่า Tamilnadu หรือ คนทมิฬ นั่นเอง แต่ทมิฬในที่นี้หมายความว่ามีผิวดำนะคะ ไม่ได้หมายความว่าเป็นคนใจหินใจทมิฬอะไรแบบนั้น
โรงแรมที่เราพักชื่อว่า Trident Hilton เป็นโรงแรมที่ถือว่าดีมากๆ เลยทีเดียว...ลูกเรืออย่างเราๆ ได้รับสิทธิพิเศษมากมายเช่น บุฟเฟ่ต์อาหารเช้าฟรี (อร่อยมากกกกก), ซักรีดยูนิฟอร์มได้ฟรี 1 ชุด, มีรถไปส่งเข้าเมือง และอื่นๆ อีกมากมายยยยย...
ไฟล์ทนี้ รอสเตอริ่ง เข้าใจจัดลูกเรือในชั้นประหยัดมากๆ เพราะส่งมา 2 อินเดีย 2 ไทย...นุ้ยบินกับน้องอัญค่ะ...
หลังจากที่นุ้ยกับน้องอัญจัดการกับอาหารเช้าฟรีเสร็จ...เราก็ให้รถของโรงแรมไปส่งที่ Elliot Beach แต่เราไม่ได้ลงไปที่หาดหรอกนะคะ อยากจะไปดูโบสถ์มากกว่า เพราะสถานที่ท่องเที่ยวที่เมืองนี้ส่วนใหญ่จะเป็นโบสถ์ หรือวัดฮินดูค่ะ...แต่วันที่เราไปนั้น เป็นวันอีสเตอร์ของชาวคริสต์พอดี...ไม่ไหวค่ะ คนเยอะมาก เราเข้าไปไม่ถึง
นุ้ยกับน้องอัญก็เลยเรียกรถตุ๊กๆ ไปที่ Marina Beach เราก็มีการแวะตามวัดฮินดู และโบสถ์ต่างๆ ตามรายทาง จนกระทั่งไปถึงย่าน George Town ซึ่งเป็นย่านที่ได้รับอิทธิพลอังกฤษมากที่สุด แล้วก็กลับมาที่โรงแรม
อืมม์ ! ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ นุ้ยบรรยายสถานที่ไม่ถูกจริงๆ เอาเป็นว่า ดูรูปต่อแล้วกันค่ะ อิอิ
---มีน้องอยู่คนหนึ่ง เป็นแฟนไดฯ ของนุ้ยเหนียวแน่นมากๆ แล้วน้องคนนี้ ก็ไม่เคยลงคอมเมนท์อะไรในไดฯของนุ้ยเลย แต่น้องเค้าจะส่งอีเมล์มาคุยกับนุ้ยอยู่เรื่อยๆ ถามนู่นนี่นั่นบ้างตามประสา...นุ้ยเองก็แฮปปี้ ยินดีตอบ...คราวนี้ น้องถามมาว่า พี่นุ้ยดูดีขึ้นมากๆ ไปทำอะไรมา แล้วบังคับด้วยว่าให้ตอบทางหน้าไดฯ ห้ามตอบทางอีเมล์---
อืมม์ ! น้องผักบุ้ง...จริงๆ แล้วให้พี่ตอบทางอีเมล์เหมือนเดิมก็ได้นี่นา พี่ว่าพี่ก็เหมือนเดิมนะคะ...แต่พี่ก็รู้สึกได้ว่าตัวเองสดใสขึ้นเยอะ พี่รักตัวเอง ดูแลเอาใจใส่ตัวเองมากขึ้น พยายามทานอาหารที่ดีมีประโยชน์ให้ครบ 3 มื้อ, ทำจิตใจให้สงบ สว่าง สดใส นอนหลับสบาย, รู้จักปล่อยวาง, ทานวิตามินที่พ่อกับแม่ซื้อมาให้เป็นประจำ (นุ้ยพยายามไม่ลืมค่ะ...พ่อ-แม่), ขัดหน้า นวดหน้า พอกหน้า ขัดตัว หมักผม ไปตามเรื่องตามราวเวลาที่พี่ว่างๆ, ที่สำคัญ พี่มีความสุขค่ะ...มีความสุขกับชีวิตในทุกๆ วัน...เมื่อทำชีวิตให้มีความสุขสิ่งดีๆ ก็ตามมาในชีวิต แล้วก็ทำให้เราสดใส พอเราสดใสขึ้น เราก็ดูดีขึ้น นี่หล่ะ เคล็ดลับง่ายๆ ของพี่ค่ะ... จิตใจสำคัญนะคะ...คิดดี ทำดี จิตใจดี มีความสุข มันก็แสดงออกทางรูปร่างหน้าตาค่ะ เพราะถ้าจิตใจเราคิดแต่เรื่องร้ายๆ จิตใจเราก็เป็นทุกข์ เราก็นอนหลับไม่สนิท กินไม่อร่อย ทีนี้รูปร่างหน้าตาก็ทรุดโทรม เหี่ยวแก่ ไม่น่ามองนะคะ
พี่จะบอกให้หนูรู้เกี่ยวกับ มลทิน 9 ประการ ที่ทำให้จิตใจเศร้าหมอง ได้แก่ ความโกรธ, การลบหลู่คุณท่าน, ความริษยา, ความตระหนี่, มายาเจ้าเล่ห์, การโอ้อวด, การพูดปด, การคิดชั่ว และ การเห็นผิด ถ้าเราละมลทิน 9 ได้ทั้งหมด หรือให้ได้มากที่สุด เราก็จะมีความสุข จิตใจเราก็จะสดใส แล้วเราก็จะดูดีขึ้นทันตาเห็นเลยค่ะ อิอิ
วันว่างๆ ที่โดฮา นุ้ยก็จัดเก็บบ้าน ตกแต่งบ้านไปเรื่อย เนี่ยนุ้ยก็เพิ่งไปช้อปปิ้งของแต่งบ้านสวยงาม ลดราคา ที่ homeRus (โฮมอาร์อัส) Hyatt Plaza กับน้องแน็ตมา ตอนนี้ บ้านสดใส น่าอยู่มากขึ้นเป็นกอง...บางที ตื่นมาตอนเช้าก็เปิดเพลง R&B, Jazz หรือเพลงบรรเลงเปียโน จากโปรแกรม Ares ในแล็ปท็อปคู่ใจ (ที่ Tarik มาดาวน์โหลดโปรแกรม ดาวน์โหลดเพลงไว้เพียบ แล้วจัดการสอนวิธีใช้ให้อีกตะหาก)
บางวันนุ้ยก็สรรหาเมนูแปลกๆ มาทำทานกันกับคุณนายหนิง น้องแน็ต แล้วก็คุณนายกุ้งด้วย...หลายวันก่อนทำกุ้งทอดกระเทียม จัดจานซะสวยงามห้าดาว แต่สองสาว หนิงกับแน็ต กลับมาจากบินช้ากว่ากำหนดเป็นชั่วโมง กุ้งเลยนิ่มซะไม่กรอบเลย แล้วนุ้ยก็ยังทำ Banoffy Pie ด้วย แต่ผิดสูตรไปนิด แป้งพายแตกร่วนไปหน่อย...แต่รสชาติอร่อยดีนะ อันนี้น้องแน็ตคอนเฟิร์มค่ะ อิอิ
เมื่อวานซีนหมูอ้วน ก็โทรมาหาจาก Rabat บอกว่า ทำไงดี ไม่อยากกลับมาที่โดฮาแล้ว...เพราะอยู่กับครอบครัวแล้วมีความสุขมากๆ แต่คิดถึงเพื่อนดีๆ ที่นี่หลายๆ คน...หนึ่งในนั้นคือ นุ้ยด้วย ฮ่าๆๆๆ...เลยจะกลั้นใจกลับมาทำงานที่นี่ต่ออีก...เฮ้อ ! ชีวิตที่โดฮา ทำเอาคนทุกข์ทรมานขนาดนี้เชียวหรอนี่...ใครไปลีฟทีไร จะเกิดอาการไม่อยากกลับมาทุกทีสิน่า...
แถมรูปให้ดูนะคะ ถ่ายที่ Jungle Zone, Hyatt Plaza แล้วก็ร้าน Coffee Beanery ค่ะ
Part นี้ พี่นุ้ย ณ โดฮา ถึงน้องเพียว ณ ดูไบ
เพียวจ๋า พี่อ่านไดฯ ของหนูที่เขียนแล้ว พี่รู้สึกห่วงหนูจัง...เรามาอยู่ไกลบ้าน เรื่องหัวใจสำคัญนะคะ....หนูอย่าเอาเรื่องของหัวใจ มาบั่นทอนกำลังใจและทุกสิ่งทุกอย่าง...เรื่องหนุ่มอารบิกที่ว่า...พี่ขอแนะนำให้หนู เข้มแข็ง และหยิ่งอย่างพองาม...ทำตัวเราให้เค้าเห็นว่า เรามีค่า ไม่มีเค้าเราไม่ตาย...มีน้ำใจกับเค้า ให้เค้ารู้สึกแบบลึกๆ ข้างใน ที่สำคัญคิดไว้ซะว่า...แค่เพื่อนแก้เหงา เท่านั้น เรากับเค้าไม่มีวันลงเอยกันได้อยู่แล้ว ด้วยเหตุผลนานาประการ หนูเชื่อมั้ย เค้าก็คิดแบบนี้ล่ะ คิดเหมือนเราเลยไง เค้าถึงได้บอกเราว่า อย่ารักเค้านะ...
ผู้หญิงบางคน ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง ทุ่มเทเงินทอง เอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้ผู้ชายมาครอบครอง พี่ก็ไม่รู้ว่า เค้าบวกลบคูณหารดีหรือยัง ผู้ชายพวกนั้น มีคุณค่าให้ทุ่มเทขนาดนี้เชียวหรือ หรือไม่เค้าก็ สร้างภาพตัวเอง ให้เป็นนางฟ้า เป็นซินเดอเรลล่า...เพื่อเรียกร้องความสนใจ ...เมื่อผู้ชายรู้ความจริงขึ้นมา น่าขายหน้ามากมายแค่ไหน จริงมั้ยคะ... ผู้ชายไม่ได้สำคัญขนาดที่ต้องให้เราลดคุณค่าของตัวเราเอง ลงไปทำอะไรแบบนั้น เพื่อให้ได้มา จริงมั้ยคะ
พี่นุ้ยรู้ว่า เพียวเป็นคนยังไง...เพียวเก่ง เพียวเข้มแข็ง เพียวมีคุณค่าในตัวเองมากๆ แล้วเพียวก็อดทน ถอยออกมาซักก้าวสองก้าวนะคะ แล้วมองดูเรื่องราวระหว่างหนูกับเค้าดีๆ อีกซักที...แล้วหนูจะรู้ว่าต้องทำยังไง...เชื่อพี่นะคะ แล้วเค้าจะกลับมาหาหนูล่ะ ไปไหนไม่รอดหรอก...โอ้ย !!! เอายังงี้ หนูโทรมาหาพี่ดีกว่า พี่รู้สึกว่า คำแนะนำพี่มันงงๆ ยังไงไม่รู้ ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ พี่คิดถึง แล้วพี่จะหาโอกาสไปนอนเบียดหนูที่ดูไบเน้อ...
ปล. พ่อคะแม่คะ...เนื่องในโอกาสวันปีใหม่ไทยขอให้พ่อกับแม่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง...นะคะ รักและคิดถึงพ่อกับแม่ที่สุดในโลกค่ะ
เนื่องในโอกาสวันสงกรานต์...นุ้ยขออนุญาตรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ แฟนไดฯ ของนุ้ยนะคะ...คุณแม่น้องก้อย, คุณแม่น้องเฟิร์น, คุณแม่น้องแบงค์-น้องเบนซ์, คุณแม่น้องขวัญข้าว...รวมถึงแฟนไดฯ ที่รักทุกท่านด้วย ขอคุณพระศรีรัตนตรัย คุ้มครองให้ทุกท่านประสบความสำเร็จ มีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ
