ไปเที่ยว Zermatt กันมั้ยคะ
My life is getting much more better
Change for good
Lagos and Geneva-New York Part 1
จบแล้ว...จบซะที
ส้มตำ ไดอารี่ หน้านี้ มีครบรส
Back from Osaka
nupynupy กับกิจกรรมวันแม่
ชีวิตใน 6 วันที่ Johannesburg, South Africa
Vienna, colorful of life
My second House
เที่ยวด้วยอารมณ์เศรษฐี ที่เกาะบาหลี อินโดนีเซีย
Disneyland PARIS
พาเที่ยวChennai ประเทศอินเดีย...
One Fine Day...
Karachi, Pakistan
วันที่แสนเหนื่อย
My Beautiful Days 2
My Beautiful Days
Happy Birthday to my Little BIRD
From Paris to Shang Hai
Let's Cha Cha Cha in Casablanca
อย่างนี้เค้าเรียก "โดน"
เก็บตกปีเก่า...สวัสดีปีใหม่...Happy New Year 2007
15th ASIAN GAMES DOHA 2006…the games of your life
2 Days to go “15th Asian Games Doha 2006”
ไดอารี่ดองเค็ม...Frankfurt+Hong Kong และ 2 fine weeks in Bangkok
อยู่ด้วยกันอีกนิด อย่าเพิ่งพังเลยจะได้มั้ย???
Let's celebrate
Buon Giorno!! Roma--โรม--เมืองนี้แสนโรแมนติก
Bonjour! Paris
กระเพาะปัสสาวะอักเสบ: อาการ, สาเหตุ และวิธีการบำบัดด้วยยาปฏิชีวนะ
หายป่วยใจ พาแฟนไดฯ เที่ยว Singapore-Cebu
Casablanca-Marrakech






One Fine Day...

กลับมาจากมะนิลาเมื่อคืน...กว่าจะหลับก็ปาเข้าไปตีสองกว่าๆ เวลาโดฮา แต่ว่าเจ็ดโมงเช้าก็ตื่นแล้ว ผลกระทบของJet Lag หรือเปล่าก็ไม่รู้...แต่ที่แน่ๆ ถึงจะตื่นเช้ามากๆ ก็รู้สึกล้าจนลุกไม่ขึ้น กว่าจะลุกได้ ก็เกือบสิบโมงนอนกลิ้งเล่นไปเล่นมาอย่างนั้น เตียงนอนนุ้ยนี่ก็ถือว่านอนสบายเหมือนกันนะเนี่ย...ระหว่างที่นอนๆ ก็คิดอะไรไปเล่นๆ เรื่อยเปื่อย แอบอมยิ้มกับอะไรหลายๆ อย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่รู้สินะ...เริ่มจะแก่แล้วมั้ง มีการย้อนอดีตตัวเองด้วย...

 

 

One Fine Day

 

 

หลังจากคิดอะไรฟุ้งซ่านไปเรื่อย หัวใจก็เริ่มมีเรี่ยวแรง ที่จะพาร่างกายลุกขึ้นจากที่นอน ก็เลยมาออนไลน์ เจอพ่อออนMSN รออยู่แล้ว เลยได้คุยกัน...นุ้ยก็มีการแว่บหายเป็นระยะๆ เอาผ้าไปเข้าเครื่องฯ เอาผ้าออกมาตาก...เพราะว่าบินหนักเอาการ ไม่มีเวลาเลย ผ้ากองเท่าภูเขา สองตะกร้าแล้ว...อิอิ...แต่ตอนนี้จัดการเกลี้ยงแล้วนะ เหลือแต่ผ้าปูที่นอนเท่านั้นเอง...ระหว่างที่พิมพ์ไดอารี่ต๊อกๆ ก็มีการแว่บไปเก็บกวาดห้องนอนเป็นระยะๆ ฝุ่นเยอะมากมาย ไม่อยู่บ้านนาน กลับมานอนแป๊บนึง ก็ไปบินอีกแล้ว...วันนี้หยุดรู้สึกดีจัง หยุดแค่วันเดียวนี่ล่ะ ก็ทำให้ชีวิตสดใส เป็น one fine day ได้บ้าง

 

การอยู่คนเดียว บางครั้งทำให้เราคิดอะไรฟุ้งซ่านและเหงา แต่หากเราเรียนรู้ที่จะอยู่แบบสร้างสรร มันคือสวรรค์น้อยๆ ของชีวิตเลยล่ะ...นุ้ยเชื่อว่า ชีวิตของคนแต่ละคน ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ล้วนมีเหตุผลชักนำทั้งนั้น...การที่เราจะได้พบปะ พูดคุย รู้จัก กับใครสักคน หรือแม้แต่เดินผ่านสวนกัน...นุ้ยเชื่อว่า เราคงมีการทำบุญและกรรมร่วมกับคนๆ นั้นมา ในชาติปางใด ปางหนึ่ง...แต่สำหรับคนที่เราผูกพันนั้นเล่า...เราคงมีเรื่องราวร้อยพันร่วมกันมา จะดีหรือเลวก็แล้วแต่...

 

 

 

การมาเป็นแอร์ฯ การมาอยู่ห่างไกลพ่อกับแม่...นุ้ยได้เรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเอง นุ้ยรู้สึกว่าตัวนุ้ยเข้มแข็งมากๆ กับอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้น ถึงจะมีร้องไห้น้ำตานองหน้าบางก็เถอะ แต่นุ้ยแอบภูมิใจตัวเองอยู่เล็กๆ เหมือนกัน เคยนึกเปรียบเทียบตัวเอง กับเพื่อนๆ หรือใครก็ตามที่เรารู้จัก...ใครที่ได้เจออะไรๆ อย่างที่นุ้ยเจอมา คงไม่พ้นต้องหอบผ้าหอบผ่อนหนีกลับไปเลียแผลใจที่เมืองไทยแทบไม่ทัน...แต่สำหรับนุ้ย ตราบใดที่นุ้ยยังเคารพตัวเอง รู้สึกตัวเองอยู่ตลอดเวลา รู้ว่าเรากำลังทำอะไร และไม่โกหกตัวเอง ว่าเรานั้นนี้แสนดีหนักหนา เป็นซินเดอเรลล่าผู้อาภัพ...ทั้งๆ ที่มีใจคิดร้ายกับทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆ ตัว...นุ้ยก็ยังคงยืนหยัดอยู่ ณ ที่นี้...กับอาชีพที่นุ้ยรัก กับไลฟ์สไตล์ที่นุ้ยเลือกเอง หลายคนอาจจะไม่เข้าใจ แต่ถ้านุ้ยไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน นุ้ยจะกลัวไปไย...

 

นุ้ยมีความสุขกับชีวิตของนุ้ยที่เป็น ได้ทำอะไรที่อยากทำ ได้ไปในที่ๆ อยากจะไป ได้ทานอะไรที่อยากจะทาน ได้เปิดโลกทัศน์ของตัวเองให้กล้างเท่าที่อยากจะทำ...แค่นี้ก็ถือว่าโชคดีกว่าคนมากมายล้านแปดบนโลกแล้ว

 

 

 

 

“สักวันหนึ่ง” ความจริง ของทุกสิ่งทุกอย่าง จะต้องปรากฎขึ้น อย่ากลัวเลยกับคำครหานินทา อย่ากลัวเลย กับคำใส่ร้ายป้ายสี...น้องเบิร์ดใช้ชื่อในMSN เพื่อเตือนนุ้ยว่า... “คนเราก็เหมือนกับเงิน ต่อให้เป็นยังไง คุณค่าในตัวมันก็ยังคงอยู่ ไม่เปลี่ยนแปลง” แล้วน้องก็บอกว่า เจ้คิดดูนะ แบงค์พันน่ะ ต่อให้ถูกขยำขยี้เละตุ้มเป๊ะ แต่มันก็ยังคือแบงค์พัน ที่มีแต่คนอยากได้...เออ!!! จริงนะ ใช่จริงๆ ด้วย...เจ้น่ะเป็นแบงค์พันนะ จำเอาไว้ อย่าไปแคร์ อย่าไปสนใจอะไรทั้งนั้น...จ้ะ เจ้จำเอาไว้ตลอดอยู่แล้ว...ขอบใจมากนะคับ ที่เตือนสติ...

 

ไปบินไฟล์ทมะนิลา...กับลูกเรือคนหนึ่ง...เป็นชาติอารบิกแหล่ะ...สนิทกับนุ้ยมากๆ อยู่ดีๆ ก็เรียกนุ้ยไปนั่งคุยด้วย เค้าบอกว่า เค้ารู้สึกดีกับนุ้ยจังไม่รู้ทำไม แล้วเค้าก็บอกว่า เค้าเป็น Bisexual เค้าไม่รู้ว่าทำไม เค้าถึงรู้สึกสบายใจที่ได้บอกให้นุ้ยรู้ ซึ่งปกติเค้าไม่บอกใคร...แต่นุ้ยคิดว่า เค้าเป็นเกย์เลยหล่ะ ไม่ใช่แค่เสือไบหรอก...แต่นุ้ยก็บอกว่า ไม่เป็นไรหรอก ยูจะเป็นอะไร ก็เป็นไป ตราบใดที่ยูไม่ทำให้ใครเดือดร้อน...ยูก็คือสมาชิกคนหนึ่งของโลกกลมๆ ใบนี้...ยูมีสิทธิที่จะใช้ชีวิตของยู ให้มีความสุข ในทุกตารางนิ้วของผืนโลก

 

เค้าดูเหงาๆ เค้าดูแย่ๆ กับชีวิตที่โดฮา นุ้ยเลยบอกเค้าว่า...เราเป็นเพื่อนกันนะ...มีอะไรก็โทรมาได้...แล้วเราไปเดินเที่ยวชิลล์ๆ กัน...ตอนอยู่ที่มะนิลา บอกได้เลยว่า แฮปปี้กับเพื่อนคนนี้มากๆ เหมือนมีเพื่อนสาวคนสนิทเพิ่มขึ้น...ตอนนี้ไปพักร้อนที่บ้านเกิดเมืองนอนเรียบร้อย...เหมือนหมูอ้วนเลย...ป่านนี้นอนตักแม่สบายอยู่ที่ โมร็อกโกบ้านเกิดแล้วล่ะ...

 

นุ้ยรู้จักคนเยอะมากจัง...ทุกๆ ไฟล์ทที่ไปบิน ต้องได้เพื่อนกลับมา...แต่นิสัยเสียของนุ้ยคือ เป็นคนที่ไม่สานต่อ คือขี้เกียจนั่นเอง...ขี้เกียจโทรหา ขี้เกียจรับโทรศัพท์ ขี้เกียจออกไปข้างนอก ชอบอยู่บ้านเกินไป...เพื่อนๆ ก็เลยหายๆ ไปบ้าง แต่เมื่อกลับมาเจออีกครั้งก็เป็นอะไรที่สนุกสนานน่าดู...วันนี้อยู่คนเดียวจริงๆ แต่กลับไม่เหงาเหมือนทุกๆ ครั้ง...มีความสุขได้ยังไงก็ไม่รู้สิ...หรือว่าวันนี้ เป็นวันของนุ้ยนะ...

 

วันนี้นุ้ยเพ้อเจ้อจัง...อิอิ

 

     Share

<< Karachi, Pakistanพาเที่ยวChennai ประเทศอินเดีย... >>

Posted on Mon 2 Apr 2007 17:33

Comment
พี่นุ้ยตอนเด็กๆนี่น่าฟัดแก้มที่สุดเลย อิอิ

คิดฮอดนะคะ

เทคแคร์ค่า*
แก่นเซี้ยว   
Mon 9 Apr 2007 11:36 [10]

นานทีปีหนจะเข้ามาดูไดอารี่ของเจ๊นุ้ยทีนึง อิอิ
ปล. miss you na
from Sun OX
ei-sun OX   
Sat 7 Apr 2007 2:43 [9]
 

เข้ามานั่งฟังเพลงแล้วอมยิ้มกับเนื้อหาไดอารี่อีกที

คิดถึงพี่สาวนะคะ
แก่นเซี้ยว   
Fri 6 Apr 2007 9:46 [8]

เม้นๆๆๆ

น้องดิ๊งมาเม้นหั้ยแล้วน่ะค่ะ

น้องดิ๊ง   
Thu 5 Apr 2007 21:40 [7]

เพลงไดวันก่อนล๊อกอะหรอคะพี่สาว

เพลงของโต๋ค่า

ชื่อเพลง *ฉันจะไม่ลืม*
ลองเสิท โต๋ /TOR / I don't forget ดูนะคะ ^^


อรหามาจาก imeem.com แหละค่า

พอลงเป็นแล้วเลยซ่อนโค้ดเลย อิอิ มีแต่เพลง ชอบเพลงนั้นมากเช่นกันค่า

คิดถึงนะคะ

แก่นเซี้ยว   
Thu 5 Apr 2007 8:36 [6]

ขอบคุณคุณแม่น้องก้อยและเพื่อนๆแฟนคลับทุกคนที่มีคอมเม้นท์และให้กำลังใจน้องนุ้ย
อย่างน้อยน้องนุ้ยยังมีคนดีๆ เพื่อนที่ดีที่น่ารักเป็นจำนวนมากที่เข้าใจ อย่าไปใส่ใจคนไม่ดีเพียงไม่กี่คนเลย ค่าของคนอยู่ที่ผลของงานนะลูก เวลาจะมีคำตอบให้กับทุกคน รักลูกมากๆ
คุณแม่   
Wed 4 Apr 2007 15:07 [5]

น้องนุ้ย..ใช่เลย หนูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น..มีความคิดที่ดี..เราอยู่ที่ไหน ขอให้ทำใจให้เป็นสุข..เป็นผู้ให้..แล้วจะสบายใจ..ขอเป็นกำลังใจให้หนูนะ
แม่ก้อยค่ะ   
Wed 4 Apr 2007 8:59 [4]

ลอคไดแล้วล่ะพี่สาวจุ๊บๆ
อรเอง   
Tue 3 Apr 2007 22:22 [3]

สุข อย่างพอเพียงเนอะพี่สาว

คิดถึงนะคะ

ป.ล. อรจะล็อคไดไวๆนี้ค่า

ถ้าเจ๊ไปแล้วใส่โค้ดก้อ 6927 โลดค่า

(ทำไมตะกี้เหมือนเม้นมะติดหง่ะ)
แก่นเซี้ยว   
Tue 3 Apr 2007 10:13 [2]

ส้มว่านุ้ยไม่ได้เพ้อหรอกนะ แต่ที่เขียนน่ะ มันจริงต่างหาก จริงของน้องนุ้ยว่า แบงค์พัน..ยังไงก็คือแบงค์พันวันยังค่ำ แฮปปี้กะชีวิตของเราจ้ะ ^^
^^   
Tue 3 Apr 2007 10:04 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh