วันที่ 21 ที่ผ่านมา ครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวหนึ่งก็ออกเดินทางจากบ้านย่านจรัญสนิทวงศ์ แต่เช้ามืด ลูกสาวคนเดียว และเป็นลูกคนโตของบ้าน ลูบหัวหมาน้อยสองตัว เป็นการร่ำลา ผู้เป็นแม่ กำชับหมาน้อย อีกครั้งว่าอย่าดื้อ และให้กินข้าวเยอะๆ

เวลา 5.30 น. โดยประมาณ พวกเค้าก็เดินทางไปถึงยัง สนามบินสุวรรณภูมิ เคาน์เตอร์เช็คอินของสายการบินกาต้าร์แอร์เวยส์ และฟ้าก็เข้าข้างให้วันนั้น ไฟล์ทค่อนข้างโล่ง แม่และลูกสาว จึงได้มีที่นั่งแบบสบายๆ ไม่ต้องลุ้น...

ก๊ากกก...ตลกตัวเองค่ะ นุ้ยพยายามจะเขียนให้ออกแนวไฮโซ แต่ดูแล้วลำตัดเหลือเกิน เอาแบบบ้านๆ เหมือนเดิมดีกว่า...

ไดอารี่หน้าที่แล้วก็เกริ่นไปคร่าวๆ ว่าพาคุณแม่มาโดฮา...ระหว่างที่อยู่ที่สุวรรณภูมิ ก็มีการชักภาพกันขำๆ นิดหน่อย กับคุณพ่อ...แล้วก็ไปถ่ายรูปทางด้านใน สวยดีนะคะ ตำนานการกวนเกษียรสมุทร...

สนามบินสุวรรณภูมิ

เมื่อมาถึงโดฮา ก็พาแม่ออกไปเที่ยว City Centre (ที่ประจำ ของผู้ไม่มีอะไรจะทำในโดฮา) แล้วหลังจากนั้นนุ้ยก็ทำการทิ้งแม่ให้อยู่กับเพื่อนๆ ที่โดฮา นุ้ยหนีไปบินไฟล์ทกรุงเทพ...

ซิตี้ เซ็นเตอร์ โดฮา

วันที่ 25 ที่ผ่านมา...ทำไฟล์ทกลับมากรุงเทพ ไม่เหนื่อยเท่าไหร่ ผู้โดยสารน้อยมากแค่ 82 ท่าน (ทุกทีเต็มจนปลิ้น แทบจะเกาะปีกเครื่องบินกัน) เลยมีคาร์ทแค่สองตัว CSD จับให้นุ้ยเป็น acting CS (อีกแล้ว...) และส่งแกลลี่ที่ไม่เคยทำแกลลี่เลยซักกะครั้งเดียว มาให้...สวรรค์เมตตานุ้ยแล้ว ที่ส่งน้องฝน มาทำไฟล์ทด้วยกัน เลยจัดให้น้องฝน assist แกลลี่ซะเลย...เพราะคนครัวของนุ้ย กลายร่างเป็นลูกข่างหมุนติ้วๆ ทำอะไรไม่ถูกเลย ในไฟล์ทมีน้องเกาหลี 2 คน หล่อนก็ไม่เข้าใจ เข้าไปอัดน้องฝนว่า ทำไมไม่ไปช่วยบอร์ดผู้โดยสาร...ยัยเป็ดนี่...แรงมาก แหม!!! มาอัดน้องต่อหน้านุ้ยหน่อยไม่ได้ จะจับทำเป็ดย่างเกาหลีซะเลย เคือง...แต่อย่างว่าไฟล์ทนั้น พี่นุ้ยมีอารมณ์จะดุใส่ใคร จะจิกใคร...เนอะน้องฝนเนอะ...หมดแรง

พอเย็นย่ำ...รถในกรุงเทพเมืองฟ้าอมร ก็ติดขัดสาหัสเอาการ กว่านุ้ยจะไปถึงโรงแรมเอเชีย สถานที่จัดงานมีตติ้งของเวบ Thaicabincrew ก็เล่นเอาเหนื่อย ไปถึงก็จัดการหม่ำก่อนเลย...นั่งโต๊ะเดียวกับพี่พอลลี่...เจ้าของผลงานหลายเรื่อง อาทิ หัวหกก้นขวิด ชีวิตสจ๊วต, Attention Please ประมาณนี้ แล้วก็น้องปอ แห่งสายการบินอ่าวหนึ่ง

จากนั้น ก็โดนเรียกขึ้นไปเชือดบนเวที พร้อมกับน้องปอ, น้องแพท, น้องทิม...บนเวที...ก็จะเป็นการสัมภาษณ์ชีวิตการทำงาน ปัฐหาที่เจอ เรื่องขำๆ อะไรประมาณนี้ โปรดทราบ!!! ชีวิตแอร์-สจ๊วต หาได้สวยหรูอย่างที่คิดไม่...อิอิ

งานมีตติ้ง

ลงจากเวที ก็โดนรุมถ่ายรูปกันกระจาย สนุกสนานมาก ไม่รู้จะมองกล้องไหนดี ก่อนจะกลับ นุ้ยได้ตั้งคำถาม และมอบรางวัลที่นุ้ยซื้อมาคือ โมเดลเครื่องบิน A330-200 เพ้นท์ลายเอเชี่ยนเกมส์ โดฮา 2006 หนึ่งลำ ผู้ที่ได้และโดนคือ น้องนนท์ นั่นเอง...

ฝากบอกน้องๆ ทุกคนนะคะว่า อย่าได้เขิน อย่าได้อายพี่นุ้ยเลย...พี่ก็คนติงต๊อง ธรรมดาๆ อยากเข้ามาคุย ก็ได้ค่ะ ยินดีเสมอ ถามมาก็จะตอบ (ถ้าตอบได้) ถ้าว่าง แล้วเจอกันใน MSN ก็ยินดีคุยกับทุกคนค่ะ

กลับมาถึงโดฮา ไม่ทันไร...โดนลากออกไปข้างนอก แบบว่า หน้าไม่ได้ล้างกันล่ะ เปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปเลย...ไป “หมู่บ้านนักกีฬา” กันค่ะ...จริงๆ อยากจะไปซื้อพวกของที่ระลึก เพราะในบูทที่ตั้งตามห้างต่างๆ หมดสต็อกไปแล้ว...แต่เมื่อไปถึง ก็ต้องอกหัก เค้าไม่อนุญาตให้เข้าไปข้างใน คุณแม่, นุ้ย, หนิง และ แซลลี่ ก็ได้แต่ทำตาปริบๆ ถ่ายรูป หน้าตึกอำนวยการของหมู่บ้านนักกีฬาแทน...จากนั้นก็ไปต่อที่เดิม ซิตี้ เซ็นเตอร์ (เห็นมั้ยบอกแล้ว...ห้างนี้ มีไว้สำหรับ ผู้ไม่มีอะไรจะทำ...อิอิ)

หมู่บ้านนักกีฬา และซิตี้ เซ็นเตอร์ อีกครั้ง

เมื่อวานนุ้ยทำไฟล์ทไป Sana’a ประเทศเยเมน ด้วยเครื่องเล็ก A320 มีพี่เม ต้องตาเป็น CS นุ้ยก็รับหน้าที่ L4 อีกแล้ว ขาไปน้องเกาหลีชื่อ Sun ทำแกลลี่ น่ารักมากๆ ทำได้ดีมากๆ ส่วนobserver ชายชาวอินเดียชื่อ Deepak ก็ขยันสุดๆ ช่วยทุกๆ อย่าง ทำงานดีมากๆ แล้วก็น้องเคนย่าชื่อ Sweni (เขียนอย่างนี้มั้ง) หล่อนจะอืดและช้า ไปหน่อย...ขาไปราบรื่น...เราไปพักกันที่โรงแรม Sheraton Sana’a นุ้ยลืมเอากล้องไปอ่ะค่ะ เลยไม่มีรูปมาให้ดู

ประเทศเยเมน...เป็นประเทศที่ดูน่ากลัวและกันดารมากๆ ขาเที่ยวอย่างนุ้ยยังต้องขอบาย อยู่ในโรงแรมดีกว่า ภายในห้องพัก ก็ประดับด้วยภาพน่ากลัว เป็นชายใส่ชุดประจำชาติ กำกริช โอย! ความรู้สึกตอนที่นอน เหมือนมีสายตาจ้องมองมาจากทุกทิศทุกทาง...ตอนลงมาเจอกัน พี่เมบอกว่า พี่เมฝันร้าย และมีความรู้สึกเหมือนโดนทับ น้องเกาหลี ก็ลงมาบอกว่า ฝันร้ายเหมือนกัน...แหงะ!!! สยอง

ขากลับน้องเคนย่าเป็นแกลลี่ คุณพระ!!! หล่อนมีปัญหาตั้งแต่ตอนออนกราวน์...จบไฟล์ทโดนพี่เมจับ debriefing เลย...

อ้อ! ลืมเล่า ตอนอยู่ที่โรงแรมที่Sana’a โทรกลับมาที่บ้านโดฮา จะบอกแม่ว่าถึงแล้ว...แซลลี่รับสายบอกว่า แม่ออกไปข้างนอก นุ้ยก็ตกใจ แม่ออกไปซิ่งค่ะ ไปกับน้องแน็ต, หนิง แล้วก็พี่ปู เค้าออกไปเชียร์ฟุตบอลทีมชาติไทย เตะกับ ปาเลสไตน์ค่ะ เปรี้ยวมั้ยคะ คุณแม่ของเดี๊ยน...ลูกน่ะไปทำงาน แม่หนีไปเที่ยวละ...อิอิ...

ณ สนามฟุตบอล

THX so much นะจ๊ะ หนิง, พี่ปู, น้องแน็ต ที่พาแม่ออกไปดูบอลด้วย และก็ THX ที่สอง สำหรับรูปจากพี่ปูค่ะ...

พรุ่งนี้ไปเทรน A340 ค่ะ...วันที่ 2 เราจะไปเชียร์พระองค์หญิงแข่งแบดมินตันนะคะ...แล้วจะเอารูปมาฝากค่ะ...บ๊ายบาย

ปล. แก๊งค์เชียร์บอลเมื่อวานนี้ เค้าออกข่าวไอทีวี แล้วก็ช่อง 3 กันด้วยค่ะ ดังกันใหญ่แล้ว คนที่เมืองไทยรู้หมดเลย...อิอิ

ปล.2 คุณแม่แหม่มของน้องแน็ตใกล้มาถึงแล้ว...คุณแม่คะ เตรียมเสื้อกันหนาวๆ เปรี้ยวๆ มาด้วยนะคะ...ตอนนี้อากาศเย็นลงเรื่อยๆ ค่ะ

ปล.ปล. พ่อจ๋า ไม่ต้องห่วงแม่นะคะ...อยู่ที่นี่เฮฮาร่าเริงมากๆ รู้สึกจะอ้วนขึ้นด้วยแฮะ...กินกันเยอะสุดๆ...นุ้ยกับแม่คิดถึงพ่อนะคะ...แล้วจะเที่ยวเผื่อค่ะ