พาเที่ยวChennai ประเทศอินเดีย...
One Fine Day...
Karachi, Pakistan
วันที่แสนเหนื่อย
My Beautiful Days 2
My Beautiful Days
Happy Birthday to my Little BIRD
From Paris to Shang Hai
Let's Cha Cha Cha in Casablanca
อย่างนี้เค้าเรียก "โดน"
เก็บตกปีเก่า...สวัสดีปีใหม่...Happy New Year 2007
15th ASIAN GAMES DOHA 2006…the games of your life
2 Days to go “15th Asian Games Doha 2006”
ไดอารี่ดองเค็ม...Frankfurt+Hong Kong และ 2 fine weeks in Bangkok
อยู่ด้วยกันอีกนิด อย่าเพิ่งพังเลยจะได้มั้ย???
Let's celebrate
Buon Giorno!! Roma--โรม--เมืองนี้แสนโรแมนติก
Bonjour! Paris
กระเพาะปัสสาวะอักเสบ: อาการ, สาเหตุ และวิธีการบำบัดด้วยยาปฏิชีวนะ
หายป่วยใจ พาแฟนไดฯ เที่ยว Singapore-Cebu
Casablanca-Marrakech
She's the one...
lovely life in Colombo
LGW-MNL-good news from BKK-DXB and fire!!!!!!
Identify myself
Dhaka flight once again, so sick
กรุงเทพ-ปารีส-ลอนดอน รวมมิตรอีกแล้วววว
พาพ่อกับแม่เที่ยวPhilipines
Long Live the KING
Triple BKK
DOH-DEL-DOH-TIP-CMN-DOH
14 days in Thailand
ชีวิตแอร์ฯ คูโบต้า
รอสเตอร์ใหม่+ผมสั้น และ กลับบ้านเราดีกว่า...........
Madrid...Gallery and Dhaka detail
แดดสวย ฟ้าใสในMadrid, Spain
Gallery
Happy Birthday to me
Milan-Verona-Teharan-Hyderabad...ไดอารี่รวมมิตร






หายป่วยใจ พาแฟนไดฯ เที่ยว Singapore-Cebu

สวัสดีค่ะ...คนเราเนี่ย ก็มีช่วงเวลาของชีวิตที่รู้สึกว่าอะไรๆ ก็ไม่ดีไปซะหมด...ที่นุ้ยหายไป ขออภัยนะคะ เป็นช่วงที่จิตใจป่วยอย่างรุนแรง จนส่งผลให้กายป่วยไปได้ระดับหนึ่งแล้ว...และในวันนี้...แข็งแรงดีแล้วค่ะ ทั้งใจและกาย หากเรามองย้อนกลับไปในวันที่เราป่วย เราจะรู้เลยว่า ทำไมเรารักตัวเองได้น้อยขนาดนี้...

 

ใครคนหนึ่งบอกนุ้ยไว้ว่า นั่งนิ่งๆ ใจเย็นๆ นึกดีๆ นุ้ยมาอยู่ที่โดฮานี้เพื่ออะไร  ใครจะพยายามทำอะไร เพื่อทำร้ายเรา ถ้าเราเข้มแข็งพอ ใครจะทำอะไรเราไม่ได้เลย...หลังจากที่นั่งคิดอยู่นาน ทำใจให้ว่าง ให้เย็น และเชื่อที่เค้าพูด...อะไรๆ ก็ดีขึ้นตามลำดับ...ความสุขกำลังจะกลับมาหานุ้ยอีกครั้ง...แม้ว่าจะต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไป แต่สิ่งที่ได้คืนมา...ก็คุ้มเสียเหลือเกินในแง่ของความรู้สึก...ดีจัง!!!!!

 

พล่ามมาเสียยาว...ติดไดอารี่ไว้นานโข...คาดว่าคงโดนแฟนไดฯ ลืมไปหมดแล้ว...ยังไม่ตายนะคะ อิอิ ไปเที่ยวสิงคโปร์-เซบู กันค่ะ...

 

ปลายเดือนที่แล้ว...นุ้ยได้ไฟล์ทที่ภาวนาอยากจะได้ คือ สิงคโปร์-เซบู...เป็นไฟล์ทที่ยาวมาก ทำให้ต้องหอบผ้าหอบผ่อนหายหน้าหายตาไปจากโดฮาถึง 8 วัน...เพื่อนร่วมงานทุกคนในไฟล์ท ดีค่ะ...เราแฮปปี้มากๆ มีเรื่องให้ได้หัวเราะและขำกันตลอดการทำงาน...แม้ว่านุ้ยจะต้องเจ็บตัวนิดหน่อย จากหลุมอากาศอันรุนแรง และไม่ได้คาดการณ์ล่วงหน้า ก่อนที่เครื่องจะลงจอดที่สิงคโปร์...

 

เรามีเวลาที่สิงคโปร์น้อยมาก...ทันทีที่เครื่องจอดสนิท disarmed ประตู เชิญผู้โดยสารที่ลงสิงคโปร์ออกจากเครื่องไปเรียบร้อย เราก็ทำการ identify baggage กัน แล้วCS ก็ทำ Head Counting นับจำนวนผู้โดยฯ ที่เหลือที่จะไปต่อ...จากนั้นเราก็เตรียมตัวแตะมือกับลูกเรือชุดใหม่ที่ขึ้นมาทำไฟล์ทแทน

 

 

 

ที่สิงคโปร์...ตอนไปถึงวันแรก...ฝนตกค่ะ ตกตลอด...ด้วยความเหนื่อยสุดๆ นุ้ยก็เปลี่ยนเสื้อผ้า กอดTJ แสนรัก แล้วก็หลับไปเลยโดยที่ไม่ได้ล้างหน้าล้างตา ตื่นมาประมาณ สามทุ่มกว่าๆ เวลาที่โน่น เพราะพี่ชายของกอล์ฟ ที่ทำงานกับการบินไทยที่นั่น โทรมาคุยด้วย...นุ้ยเลยลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ฝนหยุดพอดี...เดินคนเดียวไปกิน บะกุ๊ดเต๋ เป็นอาหารเย็น...แหวะ! ไม่อร่อยเลย ไม่ได้รสชาติของเครื่องเทศซักนิด...แต่ก็ทานได้นะคะ นุ้ยชอบของที่กัวลาลัมเปอร์มากกว่าอร่อยกว่าเยอะเลย อิ่มแล้วกลับมานอน...เตรียมตัวตื่นตอนสายๆ รับเครื่องไปเซบู

 

 

ระหว่างไปเซบู ผู้โดยฯ ไม่มาก ทำงานง่ายๆ เรามีเวลาที่เซบูยาวมากๆ ประมาณเกือบสี่วันเต็ม...วันแรกที่ไปถึง นุ้ยกับ Zilla สาวมาเลย์ กับสาวอิหร่าน เราเดินออกไปหาอะไรทานกัน...ปรากฎว่าดึกแล้ว อะไรๆ ก็ปิด เราเลยไปนั่งกินในผับหนึ่ง รสชาติอาหารแย่มากกกกกก แต่ก็กินกันตาย...จบไปหนึ่งวัน

 

วันรุ่งขึ้นตื่นปุ๊บ ก็ลาก Zilla ไปละลายเวลาอันมีเหลือเฟือที่ Ayala Center ใกล้ๆ โรงแรม...กินๆๆ ช้อปๆๆ มื้อเย็น สาวมาเลย์ฯ คนดี ก็ลากนุ้ยไปร้านอาหารเวียดนามชื่อ Haiphong Restaurant ที่บริเวณศูนย์การค้า Crossroad ร้านนี้มีขายอาหารไทยด้วยค่ะ ซิลล่าสั่งต้มยำกุ้ง นุ้ยสั่งข้าวหมูอบซอส ปอเปี๊ยะเวียดนามแล้วก็น้ำมะขาม รสชาติอาหารไทยมากๆ อร่อยที่สุด กินไปตาลอยไป คิดถึงอาหารไทยชะมัด สืบถามดูจึงได้รู้ว่าพ่อครัวเป็นคนไทย...กินจนเสร็จ จะไปจ่ายตังค์ก็เพิ่งได้รู้อีกว่า เจ้าของร้าน เป็นสตรีชาวฟิลิปินส์ ซึ่งแต่งงานกับนักธุรกิจชาวไทย มีลูกชายเป็นดารา นามสกุล หิรัญพฤกษ์ (เขียนงี้ป่าวหว่า???)  ที่เคยเป็นแฟนกับ แนน ชลิตา มาก่อน นุ้ยนึกหน้าออก แต่นึกชื่อไม่ออก ช่วยหน่อยนะคะ เค้าใจดีมาก แทนตัวเองว่าคุณแม่ ให้เบอร์ร้านอาหารไทยของเค้าในเซบูมาอีกหลายที่ แต่สุดท้ายนุ้ยก็ไม่มีเวลาไปทานค่ะ

 

วันรุ่งขึ่นตื่นแต่ตีสี่ ออกไป Bohol Island กับ Mourad หนุ่มตูนิเซียน และสาวอิหร่านคนเดิม (นุ้ยลืมชื่อเค้าง่ะ)...เรานั่งแท็กวี่ไปที่ท่าเรือเฟอร์รี่ ซื้อตั๋ว เพื่อไปเกาะ มีเรื่องให้หงุดหงิดใจเยอะมาก กับความขี้โกงของคนที่นั่น ขอไม่พูดถึงดีกว่า แต่เตือนไว้ว่า ใครไปฟิลิปปินส์ ก่อนที่จะควักกระเป๋าจ่ายอะไรออกไป สอบถามทุกอย่างให้แน่นอนที่สุดนะคะ มิฉะนั้น จะเสียตังค์อย่างที่คาดไม่ถึงทีเดียว

 

 

ขาไปเรา (โดนหลอก) ให้ซื้อตั๋ว ชั้นBusiness ได้ข้าวกล่อง กับน้ำส้มห่วยๆ ขวดเล็กๆ 1 ขวด กับน้ำเปล่ารสกร่อย ขวดเล็กๆ 1 ขวด...แต่ก็ดีที่นั่งสบาย ใช้เวลาประมาณ สองชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงBohol Island เราจ้างรถตู้ พาไปเที่ยว...บอกเลยว่า โปรแกรมที่เราไป แย่กว่าของลูกเรือคนอื่นมากๆ เพราะMourad เอาแต่ใจตัวเอง...แต่ช่างเถอะ อ้อ! ลืมบอกไปนุ้ยได้เพื่อนใหม่ เป็นชาวอเมริกัน ที่เค้ามาเที่ยวคนเดียว ชื่อ Daniel ค่ะ

 

ที่แรกที่เราเป็นอนุสาวรีย์ เกี่ยวกับข้อตกลงอะไรซักอย่างระหว่างฟิลิปปินส์กับสเปน ต่อไปเราก็ไปที่Chocolate Hill ค่ะ...แต่คราวนี้ทำไมภูเขากลายเป็นสีเขียวซะงั้น ไม่เป็นสีช็อคโกแลตเลย เศร้าจัง...แต่ก็เอาเถอะ ถ่ายรูปได้เยอะแยะ...จากนั้นก็ไปต่อที่ Hanging Bridge เป็สะพานไม้ไผ่ ให้เดินข้ามไป แค่เนียะ...แล้วก็ไปดูลิงตาเซีย ลิงที่เล็กที่สุดในโลก...จากนั้นก็ไปเที่ยวBeach และทานข้าว...จบแล้วทริปที่ Bohol Island เสียตังค์ไปแพง ห่วยกว่าของคนอื่น แย่จัง คนอื่นที่ไป จ่ายถูกกว่านี้เยอะ แล้วก็ขึ้นเฟอร์รี่กลับมาเซบูต่อ

 

 

 

 
 

 

วันรุ่งขึ้น นุ้ยก็ลากซิลล่าไปเดินห้างอีกเหมือนเดิม เดินจนจำได้แล้วว่าอะไรอยู่ตรงไหน กินช้อป กลับมานอนไม่มีอะไรเลย...จนกระทั่งวันที่จะต้องกลับไปสิงคโปร์

 

 

เราถึงสิงคโปร์ตอนเช้าตรู่ นุ้ยหลับไปสองชั่วโมง ก็ตื่นอาบน้ำแต่งตัว...แบกขาตั้งกล้อง โบกแท็กชี่ ไปเที่ยวคนเดียว...เริ่มแรกคือ Merlion Park ถ่ายรูปกับสัญลักษณ์ของเมือง ตั้งกล้องถ่ายคนเดียว จนคนมอง คิดว่า บ้าป่าวเนี่ย อิอิ...ตากแดดถ่ายรูปจนตัวดำ ก็ไปต่อที่ Bugis Street ไปช้อปปิ้ง ซื้อนาฬิกาสองหน้าปัดมาใส่ทำงาน อะไรแบบนี้ ไม่ได้ซื้อมากค่ะ เพราะรอกลับมาซื้อที่เมืองไทย ถูกกว่า...ระหว่างที่เดินๆๆๆๆ ก็มีคนไทยมาทัก รู้จักจากไดอารี่อีกแล้ว เขินจัง เพราะกำลังซื้อซิลิโคนอยู่เชียว กร๊ากกกกกกกก เสร็จแล้วนุ้ยก็ไปทานNasi Lamak อาหารมาเลย์ อร่อยมาก เป็นข้าวหุงกับกะทิ มีความสุขจริงๆ...ตั้งใจไว้ว่าจะไปเที่ยวหลายๆ ที่ แต่ด้วยความที่ตอนนั้นอั้นฉี่ไม่ได้ มีปัญหาเรื่องกระเพาะปัสสาวะอักเสบอย่างแรง ทำให้เที่ยวได้แค่นี้ แต่ก็สมควรแล้วค่ะ ที่ต้องกลับมานอนเอาแรง เตรียมตื่นทำไฟล์ทกลับโดฮาตอนตีสามอีกที

 

...แล้วเจอกันใหม่...ตอนปลายเดือน มีปารีส และโรมค่ะ

 

ปล. พ่อคะแม่ ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นนะคะ...นุ้ยสบายดี และแข็งแรงดีที่สุดแล้ว รักพ่อกับแม่ค่ะ  

     Share

<< Casablanca-Marrakechกระเพาะปัสสาวะอักเสบ: อาการ, สาเหตุ และวิธีการบำบัดด้วยยาปฏิชีวนะ >>

Posted on Wed 20 Sep 2006 3:20

Comment
คิดถึงๆๆๆ รักษาสุขภาพนะคะพี่นุ้ย

จุ๊บๆๆๆ
แก่นเซี้ยว   
Sun 24 Sep 2006 11:39 [7]

ลูกของเจ้าของร้านชื่อ จิม ภูมิพงษ์ หิรัญพฤกษ์ค่ะ พี่นุ้ย
pimmy   
Sat 23 Sep 2006 23:33 [6]
 

ดาราคนนั้นชื่อ พฤกษ์ รึเปล่า เคยเป็นดารา RS.
นก   
Fri 22 Sep 2006 11:34 [5]

ขอให้พี่นุ้ยมีสุขภาพกายและใจดีขึ้นเรื่อยๆและหายดีเป็นปกติในเร็วๆนี้นะค่ะ เป็นห่วงมากๆเลย และก็อย่าคิดมากด้วยน้า พักผ่อนมากๆด้วย
pook   
Thu 21 Sep 2006 23:23 [4]
 

พี่นุ้ยกลับมาแล้ว นานๆ มาอัพทีแต่คุ้มกับที่รออ่านจังค่ะ

พี่นุ้ยผอมลงเยอะเลยป่าวคะ มีแอบเซะซี่ใส่บิกินี่ด้วยนา ทำยังไงผอมลงอ่ะคะพี่นุ้ย
xsil   
Thu 21 Sep 2006 9:18 [3]

เย้ๆๆ พี่นุ้ยอัพไดแล้ว คิดถึงที่ซู้ดดด

รูปสะใจอ่ะ ชอบๆๆๆ

เด๋วรอดูรูปตอนปลายเดือนนะคะ

nice flight ka

p.s.
อย่าลืมรักษาสุขภาพเยอะนะค๊า เป็นห่วง miz u a lots*
แก่นเซี้ยว   
Wed 20 Sep 2006 19:32 [2]

ดีใจจังที่ได้อ่านไดของพี่นุ้ย เพราะกำลังเป็นห่วงอยู่เลยว่า พี่นุ้ยจะเป็นอะไรมากหรือเปล่า
เรื่องของจิตใจ...อยากให้พี่นุ้ยสบายใจ และปลอดโปร่งในเร็ววันนะคะ hip เป็นห่วง...จริงๆนะ
เรื่องของร่างกาย...รักษาสุขภาพมากๆนะคะ เป็นห่วง...จริงๆของจริงๆเลยค่ะ
take care นะคะ
Hippo   
Wed 20 Sep 2006 13:58 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh