She's the one...
lovely life in Colombo
LGW-MNL-good news from BKK-DXB and fire!!!!!!
Identify myself
Dhaka flight once again, so sick
กรุงเทพ-ปารีส-ลอนดอน รวมมิตรอีกแล้วววว
พาพ่อกับแม่เที่ยวPhilipines
Long Live the KING
Triple BKK
DOH-DEL-DOH-TIP-CMN-DOH
14 days in Thailand
ชีวิตแอร์ฯ คูโบต้า
รอสเตอร์ใหม่+ผมสั้น และ กลับบ้านเราดีกว่า...........
Madrid...Gallery and Dhaka detail
แดดสวย ฟ้าใสในMadrid, Spain
Gallery
Happy Birthday to me
Milan-Verona-Teharan-Hyderabad...ไดอารี่รวมมิตร
รึว่าเลือดจะไป ลมจะมา
Kathmandu...ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย
Berlin...เมืองแห่งประวัติศาตร์อันขมขื่น เลือด น้ำตา ความสูญเสียของมนุษยชาติ
มัลดีฟส์...เออ!หนอ...เวลาช่างสั้น
ก่อนที่เราจะออกไปบิน...
Gong Xi Fa Cai...Kuala Lumpur
Jambo!!! Nairobi
สามคืน สี่วัน Trivandrum, India
มิลาน สวย เหนื่อย เซ็ง
มาเฟียไทยในSeychelles
โคลอมโบ...ที่รัก...
Vienna and Khartoum
กลับจากเวียนนาแล้วค่ะ
Standby 12 ชั่วโมง และติดหวัดงอมแงม
วันแห่งความสำเร็จ Wing Ceremony
วันสุดท้าย...และย้อนหลังวันเกิดSally
My First Observation Flight
สุขสันต์วันเกิดค่ะแม่
วันอันยาวนาน
ข้อความจากพ่อ...และ...สุขสันต์วันพ่อค่ะ
กำไรของคนตื่นเช้า...หมอกขาวๆ หนาวๆ สวยๆ






Kathmandu...ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

ขอระบายก่อนนะคะ ด้วยความที่เบลอจัด พักผ่อนน้อย อัพไดอารี่ผิดง่ะ จริงๆ มีไดอารี่เก่าอยู่ แต่ว่าพอจะอัพก็เข้าไม่ได้ แต่ตอนนี้ดันใช้ได้เฉยเลย นังนุ้ยก็เลยอัพผิด แงๆๆ ว่าแล้วทำไมมันแปลกๆ เอาใหม่

นี่เป็นครั้งแรกที่นุ้ยทำไฟล์ทไปยังกาฎมาณฑุ ประเทศเนปาล ขาไป เราไปกันด้วยเครื่องบิน A320 โดยมี Avtarเป็นCS ชาวอินเดีย ไฟล์ทนี้เรียกว่า "ดาวล้อมเดือน" เพราะมี Avtar เป็นลูกเรือผู้ชายคนเดียว ไฟล์ทนี้ เรียกได้ว่า เป็นไฟล์ทรวมดาวตลกซะล่ะมั้ง ถึงได้มีเสียงหัวเราะเฮาฮา น้ำตาร่วงกันตลอดเวลา ตั้งแต่ในห้อง Briefing room จนกระทั่งจบไฟล์ท แต่เห็นเราตลกเฮฮากันแบบนี้ เวลาเราทำงาน ก็เอาจริงเอาจังกันทุกคนนะคะ ผู้โดยสารชมใหญ่เลย ว่าพวกเราดูตั้งใจทำงาน แต่ก็อารมณ์ดี

ไฟล์ทนี้ ถือเป็นไฟล์ทพิเศษ เพราะนุ้ยโดน ASSESSMENT ค่ะ มิน่าล่ะ ตะหงิดๆ อยู่นานละ ว่าทำไม Avtar ต้องการให้นุ้ยอยู่ในสายตาตลอด แถมยังให้ออกcart dutyfree ด้วยอีก แหงะ...พอserviceเสร็จ Avtar ก็เรียกไปข้างหน้า แล้วก็ให้เข้าไปในcockpit อยากจะเข้าที่ไหนเล่า ไม่ชอบเล้ย แต่ก็ต้องเข้าไป นั่งคุยโน่นคุยนี่กันไปพักใหญ่ ก็กะว่าจะขอตัวออกมาข้างนอก คุณ FO ก็บอกว่า ให้รออยู่ก่อนนะ เดี๋ยวจะมีเครื่องบินลำนึง บินผ่านหัวเราในทิศทางตรงกันข้าม อีกแค่ 5 นาทีเท่านั้น นุ้ยก็จ้องใหญ่เลยค่ะ ตื่นเต้นมากกกกกกกกกกกก พอเริ่มเห็นควันสีขาวๆ เป็นทางยาวๆ ได้สักพัก ก็เห็นเครื่องบินจากลำจิ๋วๆ ค่อยๆ ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็บินผ่านหัวเราไป ใกล้ขนาดที่เห็นว่าเป็น Gulf Air แล้วก็ได้ยินเสียงเครื่องบินด้วย แถมนักบินของเค้าก็ส่งเสียงทักทายเราอีกตะหาก (แต่นุ้ยฟังไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ) โอย! ครั้งแรกในชีวิต ที่เจอเครื่องบินสวนกันบนฟ้าแบบนี้ ยัง...ยังไม่พอค่ะ FO บอกว่า เดี๋ยวมีอีกลำ จะบินผ่านใต้ท้องเรา ในทิศตรงข้ามเช่นกัน นังนุ้ยก็เลยตื่นเต้นเพิ่มขึ้น กระเด้งกระดึ๋งเป็นลิงเป็นค่างในcockpit ซักพักก็มีเครื่องบิน บินผ่านใต้ท้องเราไป แต่คราวนี้ไม่รู้ว่าเป็นของสายการบินไหน เพราะเราอยู่สูงกว่าน่ะค่ะ ว้าว! การจราจรทางอากาศ ครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย ถ้าไม่ได้เป็นแอร์ฯ ไม่มีทางได้เห็นอะไรแบบนี้แน่นอน เหมือนกับตอนที่ทำไฟล์ทไปไหนน๊า ลืมละ โดนเรียกเข้าไปในห้องcockpit ตอนใกล้ๆ เช้า ได้เห็นท้องฟ้าด้านซ้ายของเครื่องยังมืดอยู่เลย แต่ด้านขวาเริ่มสว่างแล้ว แปลกประหลาดมาก สวย และน่าตื่นเต้นที่สุด

พอออกจากcockpit ก็เจอ Avtar นั่งอยู่ นังนุ้ยก็แววตาเป็นประกาย รีบเล่าให้เค้าฟังใหญ่ เค้าก็บอกว่ามีเรื่องตื่นเต้นกว่านี้อีกนะ เอามั้ยให้นั่งลง นุ้ยก็งงๆ แต่ก็นั่งลงตรง R1 แล้วเค้าก็บอกว่า ไอจะassessยูนะ เฮ่ย! ล้อเล่นน่ะ เดือนที่แล้ว คาดว่าจะโดนเตรียมตัวทั้งเดือนกลับไม่โดน นี่ไม่ได้เตรียมเลยนะ แล้วก็โดนจริงๆ ค่ะ แต่ "นุ้ยทำได้" แตร่ แตร๊ แตร่ แตร๊...กลายเป็นอับดุลไปเลย ถามอะไรตอบได้ คะแนนประเมินก็ดีซะด้วย comment ก็ดี แล้วก็เห็นนะ ว่าเขียนไปว่า นุ้ยน่ะ keep smilimg 24 hours a day กร๊ากกก ขอบคุณนะคะ Avtar

ในไฟล์ทนี้ได้ใช้ภาษาฝรั่งเศสอีกแล้ว ดีจัง ผู้โดยสารก็happyกันใหญ่ ออกตัวไปว่า พูดไม่ค่อยได้นะคะ เรียนมานานแล้ว ไม่ได้ใช้ก็ลืม เค้าก็บอกว่าใช้ได้แล้ว แถมยิ้มกันไปกันมาซะชุดใหญ่ ตอนใกล้ๆ จะland นุ้ยก็บอกกลุ่มผู้โดยฯ ฝรั่งเศสของนุ้ยให้มองทางซ้าย จะเห็นเทือกเขาหิมาลัย ทีนี้ แหม่มแก่ๆ ของนุ้ยทั้งหลายก็ควักกล้องกันเงอะงะ จะถ่ายรูป นุ้ยก็เลยต้องทำหน้าที่ crowd control บอกว่าให้ใจเย็นๆ ทีละคน แล้วก็สวมวิญญาณตากล้อง ถ่ายรูปให้ซะเลย ก็เลยได้รางวัลเป็นการจุ๊บแก้ม เขินเลย อิอิ

อย่างที่เล่าไปว่า ลูกเรือไฟล์ทนี้ ควรไปตั้งวง แย่งงานตลกคาเฟ่ที่เมืองไทยทำ ตอนที่ขึ้นรถบัสจะไปโรงแรม เค้าก็มีแจกน้ำมะม่วงกล่อง (อร่อยมาก) แล้ว Avtar กับ Shamita สาวเนปาลีเจ้าถิ่น ก็ร้องเพลงขึ้นมาพร้อนกันว่า Mango Fruitty.......เป็นเพลงโฆษณาของน้ำมะม่วงที่อยู่ในมือพวกเรา ก็ขำฮากันป่าแตก แล้วยังมีการเล่าเรื่องผีของโรงแรมอีก อ่ะนะ! สติแตกกันไปเลย

Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

พอถึงโรงแรมก็ห้องใครห้องมัน แล้วนัดกันไว้ว่าเจอกันอีกทีตอนสี่ทุ่ม Avtar จะพาไปหม่ำดินเนอร์อาหารแขกกันที่ร้าน Buhara ในโรงแรม ก็อร่อยดีค่ะ ร้านก็สวย อิ่มแปล้เลย...พออิ่ม Avtar กับ Liza สาวซีเรียน ก็ลากนุ้ยไปที่ Crew Lounge นั่งดูหนังผีกัน มันน่ามั้ยเนี่ย นุ้ยก็เอากะเค้าด้วย หรี่ไฟให้สลัวๆ มีเสียงกรี๊ดเป็นระยะๆ พอหนังจบ นุ้ยก็อยากจะไปอาบน้ำ Avtar กะ Liza ก็เลยขึ้นมาเป็นเพื่อน แล้วก็รอในห้องของนุ้ยจนกว่านุ้ยจะอาบน้ำเสร็จ แล้วก็ลงไปที่ crew lounge กันต่อ จนถึงตีสี่ครึ่ง นุ้ยก็อาจหาญ ขึ้นมานอน ประมาณ 9 โมงเช้าก็ตื่น ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็ลงไปกินบุฟเฟ่ต์ อาหารเช้าฟรีในชุดนอนลายเป็ดสีฟ้า อิอิ ทำเอา Shamita, Liza แล้วก็กัปตันเขินแทน กร๊ากกกก จากนั้นก็ขึ้นมาอาบน้ำ แล้วก็หลับต่อ รอShamita โทรมาเรียกไป Thamel Street

 Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย Kathmandu ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย

ไฟล์ทนี้ นุ้ยถ่ายรูปได้น้อยมาก คงเป็นเพราะว่าเหนื่อย เอาแต่นอน แล้วสถานการ์ณในเมืองกาฎมาณฑุก็ยังไม่เข้าที่เข้าทางซักเท่าไหร่ การจะพกกล้องถ่ายรูปออกไปถ่ายสุ่มสี่สุ่มห้า เป็นอะไรที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง แต่ก็นะ แอบถ่ายมาได้ สองรูปค่ะ...

Thamel St. เป็นแหล่งช้อปปิ้งสินค้าหัตถกรรมที่มีชื่อเสียง เราสามารถหาซื้อผ้าPashmina ของแท้ คุณภาพดี ราคาถูกได้ที่นี่ รวมทั้งเครื่องเงิน พรม และสินค้าอื่นๆ อีกด้วย นุ้ยเองซื้อผ้าpashminaไปสามผืน สำหรับ คุณแม่ คุณแม่ของตาถุง และนุ้ยเอง

จากนั้นShamitaก็เรียกแท๊กซี่ให้นุ้ยไปต่อที่ Phachuphadhi Plaza เป็นแหล่งขายเสื้อผ้าแฟชั่น จากเมืองไทย!!! บางอย่างราคาเท่ากัน บางอย่างแพงกว่าหน่อย แต่ก็โอเค ต้องซื้อเพราะนุ้ยเอาเสื้อผ้ามาจากเมืองไทยน้อยมา จะหาซื้อที่โดฮาก็ใช่ที่ไซส์ใหญ่เหลือเกิน แบบก็รับไม่ไหว จากนั้นเราก็รีบตาลีตาเหลือกกลับไปโรงแรม แพ็คกระเป๋ากลับโดฮา

ระหว่างที่อาบน้ำ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องนุ้ยหลายครั้งมาก ก็ออกมาส่องดูที่ตาแมว ก็ไม่เห็นมีใคร แต่ได้ยินเสียงคนพูดอยู่ที่ประตู เปิดประตูออกไปดูก็ไม่มีใคร ก็เริ่มๆ กลัว แล้วก็เข้าไปอาบน้ำต่อ มีเสียงเคาะประตูอีก ส่องดูก็ไม่มีใครอีก ก็เลยออกจากห้องน้ำ เอาหนังสือสวดมนต์กับพระ มานั่งลงหน้าประตู(ด้านใน) แล้วก็สวดคาถาชินบัญชร พร้อมกับบทสวดแผ่เมตตา อูย! ขนลุก ที่ได้ยินเสียงคนพูด คนคุยกัน หายไปเลยง่ะ สรุปคือ กุ๊ก กุ๊ก กู๋ ใช่มั้ยเนี่ย เพราะถาม Samita ที่อยู่ห้องข้างๆ ก็บอกว่าไม่เห็นได้ยินเสียงใครคุยกัน ถามTanสาวมาเลย์ ห้องตรงข้าม ก็บอวก่าไม่ได้ยินอะไรอีก...แง...ทำไมต้องเป็นเค้าด้วยง่ะ

ขากลับ เราทำเครื่อง A300 ต้องjoinกับลูกเรืออีกชุด อะไรเนี่ย บินกับ Mariam ซึ่งเป็น CSDสาวชาวโมร๊อกโก เดือนนี้บินกับยัยนี่มาสามไฟล์ทแล้วนะ ตั้งแต่มัลดีฟส์, ดูไบ, กาฎมาณฑุ เฮ้อ! รอสเตอร์เล่นอะไรเนี่ย ดีนะ ที่ไม่ใช่ยัยนี่ทำassess ไม่งั้นนังนุ้ยตายไปเลย

เหมือนเดิม กรุ๊ปเรายังคงเฮฮาป่าแตก จนกระทั่งเครื่องแลนด์ บนรถบัสที่จะไปTechnical Building เราก็ยังร่าเริงแม้ว่าจะเหนื่อยเหลือเกิน ผลัดกันเล่าเรื่องขำขัน น้ำตาเล็ด ช็อตเด็ด อยู่ที่เจนนี่ สาวฟิลิปปินส์ เล่าถึงวิธีการใช้ทิชชู่เพียงแผ่นเดียว ในการเข้าห้องน้ำปลดทุกข์หนัก...แม้ว่านุ้ยรู้เริ่องนี้มาตั้งกะอยู่เมืองไทย แต่ก็ฮาซะปวดท้อง ที่หนักที่สุด คงเป็นกัปตัน ที่หัวเราจนแว่นตกพื้นร้าวเลย เราฮากันจนรถบัสจะแตก

ไฟล์ทนี้เป็นอีกหนึ่งไฟล์ทที่มีความสุข การที่เพื่อนร่วมงานดี แม้ผู้โดยสารจะไม่เอาไหน แต่เราก็ยังhappyได้อยู่...ตอนอยู่ที่สนามบิน ก็เจอลูกเรือเยอะมากๆ Captain, CSD, CS และเพื่อนลูกเรือที่เคยบินด้วยกัน ทักทายกัน แซวกัน คุยกันสนุกสนาน ตอนจะขึ้นรถบัสกลับบ้าน พอเปิดประตูไป ก็โดนเรียกเลยว่า Miss Thailand แซวคนนุ้น แกล้งคนนี้ จนหนุ่ม South African ที่นั่งข้างๆ ถามว่าบินมานานแค่ไหน พอบอกไปว่า เกือบสองเดือน เค้างงเลย ทำไมรู้จักคนเยอะแบบนี้ ถ้าเป็นseniorจะขนาดไหนเนี่ย อิอิ เขินเลย...ก็แหมๆๆๆๆ

พรุ่งนี้รอสเตอร์ส่งไปบิน double Abu Dhabi แต่นุ้ยไม่ยอมconfirm ให้hard time รอสเตอร์โทรมาตามเอาเองดีกว่า แต่ก็เตรียมตัวไว้ กิกิ

จากนั้นวันที่ 22 ไปมิลานกับน้องแน๊ต เย้ๆ ตั้งแต่บินยังไม่เคยบินกะเพื่อนเลยสิ พับผ่า! คราวนี้ล่ะ ฝันเป็นจริงๆ ได้บินกะคนรู้ใจ เย้ๆๆๆ

ปล. พ่อคะแม่คะ กลับจากไฟล์ทนี้ นุ้ยมีเลือดออกในจมูกซ้ายล่ะ เพราะว่าอากาศแห้ง ไม่มีอะไรอันตราย ต้องดื่มน้ำเยอะๆ ใครคนนึงบังคับนุ้ยไว้ ว่าขึ้นไฟล์ทไปให้เอาน้ำมาหนึ่งขวด ลอกฉลากออก แล้วบอกทุกคนว่า ขวดนี้ของนุ้ยนะคะ แล้วก็จัดการดื่มให้หมดก่อนเครื่องลง แล้วผิวจะสวย ไม่เหี่ยว ไม่แห้ง ไม่ลอก เลือดไม่ออกจมูก แต่นุ้ยก็ไม่ได้ทำอ่ะค่ะ สงสัยถ้าไปเล่าให้ฟังล่ะก็ โดนดุแน่ๆ เลย รักและคิดถึงพ่อกับแม่นะคะ

 

     Share

<< Berlin...เมืองแห่งประวัติศาตร์อันขมขื่น เลือด น้ำตา ความสูญเสียของมนุษยชาติรึว่าเลือดจะไป ลมจะมา >>

Posted on Sun 19 Feb 2006 19:49

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh