Identify myself
Dhaka flight once again, so sick
กรุงเทพ-ปารีส-ลอนดอน รวมมิตรอีกแล้วววว
พาพ่อกับแม่เที่ยวPhilipines
Long Live the KING
Triple BKK
DOH-DEL-DOH-TIP-CMN-DOH
14 days in Thailand
ชีวิตแอร์ฯ คูโบต้า
รอสเตอร์ใหม่+ผมสั้น และ กลับบ้านเราดีกว่า...........
Madrid...Gallery and Dhaka detail
แดดสวย ฟ้าใสในMadrid, Spain
Gallery
Happy Birthday to me
Milan-Verona-Teharan-Hyderabad...ไดอารี่รวมมิตร
รึว่าเลือดจะไป ลมจะมา
Kathmandu...ทำไมต้องเป็นนุ้ยด้วยยยยย
Berlin...เมืองแห่งประวัติศาตร์อันขมขื่น เลือด น้ำตา ความสูญเสียของมนุษยชาติ
มัลดีฟส์...เออ!หนอ...เวลาช่างสั้น
ก่อนที่เราจะออกไปบิน...
Gong Xi Fa Cai...Kuala Lumpur
Jambo!!! Nairobi
สามคืน สี่วัน Trivandrum, India
มิลาน สวย เหนื่อย เซ็ง
มาเฟียไทยในSeychelles
โคลอมโบ...ที่รัก...
Vienna and Khartoum
กลับจากเวียนนาแล้วค่ะ
Standby 12 ชั่วโมง และติดหวัดงอมแงม
วันแห่งความสำเร็จ Wing Ceremony
วันสุดท้าย...และย้อนหลังวันเกิดSally
My First Observation Flight
สุขสันต์วันเกิดค่ะแม่
วันอันยาวนาน
ข้อความจากพ่อ...และ...สุขสันต์วันพ่อค่ะ
กำไรของคนตื่นเช้า...หมอกขาวๆ หนาวๆ สวยๆ
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน
Sand Dune สวย สนุก สุข เสียวววววว
Uniform มาแล้ววววว






ก่อนที่เราจะออกไปบิน...

สวัสดีค่ะ ตั้งแต่เริ่มบิน นุ้ยก็กลายเป็น nupy tour พาเที่ยวที่ต่างๆ พอได้หยุดอยู่กับบ้านสองวัน ก็เลยไม่มีอะไรจะอัพไดอารี่ พาให้กลายเป็นคนอู้ซะอย่างนั้น วันนี้นึกได้ เลยเอามาบอกเล่ากันหน่อยดีกว่า ว่ากว่าที่เราจะไปบินกันได้นั้น ต้องเตรียมตัวอย่างไรกันบ้าง แค่แต่งตัวแต่งหน้าทำผม แล้วออกไปบินเลยหรือเปล่า...อ่ะ มาหาคำตอบกันค่ะ

 

ในทุกเดือน พวกเราเหล่าคนบิน ก็จะได้รับตารางบิน ที่เรียกกันว่า รอสเตอร์ ในนั้นจะมีระบุมาเลยว่า ในเดือนทั้งเดือน เราบินไปที่ไหน วันไหน เวลาอะไร บินเครื่องอะไร...เราก็เตรียมตัวไปตามนั้น...ซึ่งไฟล์ทบิน ก็จะมีสองแบบคือ Turn around และ Lay over ซึ่งไฟล์ท Turn around หมายถึง ไปแล้วกลับเลย ไม่มีการนอนค้าง หรืออย่างมาก ก็นอนแป๊บนึงบนเครื่อง เป็นต้น แบบที่สอง Lay over หมายถึง ได้ไปค้างอ้างแรมตามที่ต่างๆ (อันนี้ชอบกันมาก เพราะได้ตังค์เพิ่ม อิอิ) ซึ่งจะมีตั้งแต่ minimum rest ประมาณ 11 ชั่วโมง จนถึง 24 ชั่วโมง, 1 วันoff หรือ 2 วันoff เป็นต้น...ส่วนเครื่องที่เราใช้บิน ก็แบ่งง่ายๆ เป็นอีก 2 ประเภทเช่นกัน คือ เครื่องลำตัวแคบ และเครื่องลำตัวกว้าง...โดยเครื่องลำตัวแคบ หรือ Single-aisle aircraft ก็จะได้แก่ A319, A-320, และ A-321 เป็นเครื่องขนาดเล็ก จะใช้จำนวนลูกเรือน้อยกว่า ส่วนเครื่องลำตัวกว้าง หรือ Double-aisles aircraft ก็จะมีสองทางเดิน ได้แก่ A300-600 และ A330 ก็จะมีจำนวนลูกเรือเยอะกว่า

 

อารัมภบทมานาน เริ่มกันเลยดีกว่า...ยกตัวอย่างนะคะ พรุ่งนี้ นุ้ยมีบิน Turn around Flight ไป BAH (บาห์เรน) departure time 08.35 บินด้วยเครื่อง AB-6 (A300-600 เครื่องลำตัวกว้างนี่เอง) ก็หมายความว่า วันนี้ นุ้ยต้องเตรียมยูนิฟอร์ม ให้เรียบร้อย จัดกระเป๋าลาก ซึ่งภายในจะประกอบด้วย Cabin Shoes, Apron (ผ้ากันเปื้อน), Spare Uniform(ก็แค่เสื้อยูนิฟอร์มตัวนึงค่ะ), Spare Stocking (ถุงน่องสำรองเผื่อขาดระหว่างการทำงาน), Civilian Cloth (เสื้อผ้าสำรอง ซึ่งเป็นเสื้อผ้าสุภาพ ไม่เป็นแขนกุด กางเกงยีนส์ เผื่อไว้ในกรณีที่เราไม่สามารถบินกลับได้เลย ต้องค้างแบบไม่ตั้งใจ เป็นต้น), Toileteries (ก็อุปกรณ์ในการอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ทั้งหลายแหล่), Manual และ Plonky Kit ซึ่งจะบรรจุ กระดาษโพสต์ อิท ปากกา เครื่องคิดเลข กรรไกร ถุงมือทำGalley สก๊อตเทป เข็มด้าย อะไรทำนองนี้ล่ะค่ะ แล้วจากนั้น ก็เช็คในกระเป๋าสะพายว่า เอกสารต่างๆ เช่น พาสปอร์ต, competency card, ID Card และเอกสารสำคัญอื่นๆ ครบมั้ย รวมทั้ง สมุดโน๊ตเล็กๆ และเครื่องสำอางค์ด้วย แต่ส่วนใหญ่ลูกเรือทุกคน จะพก Hand Cream ด้วย ขาดไม่ได้ค่ะ อิอิ จากนั้นก็นั่งทบทวนซะหน่อย ว่าเราจะบินเครื่อง A300 เนี่ย มันมีรายละเอียดเรื่องความปลอดภัยอย่างไรบ้าง และก็เลยเถิดไปอ่านเกี่ยวกับ First-Aid และ Serviceด้วยซึ่งเราก็สามารถเช็คจากคู่มือได้อีกว่า destination ที่เราจะไปบินนั้น เป็นserviceแบบไหน ทำไมต้องอ่านน่ะเหรอ อย่าเพิ่งสงสัยไปค่ะ อ่านต่อเดี๋ยวก็รู้ อิอิ...

 

หลังจากเตรียมตัวเรียบร้อย ครบหมดแล้ว ก็มาคำนวณเวลากัน เพราะเราจะต้องมีเวลาที่เรียกว่า reporting time เป็นเวลารายงานตัวก่อนไปบิน ซึ่งเครื่องลำตัวแคบและกว้างก็จะมีเวลาที่แตกต่างกัน โดยเครื่องลำตัวแคบจะมีreporting time ก่อนเวลา departure time เป็นเวลา100 นาที  และเครื่องลำตัวกว้างก็จะมีเวลา 110 นาที...และเราก็จะต้องเผื่อเวลาที่รถมารับ หรือเรียกว่า pick up time ด้วย อย่างตึกที่นุ้ยอยู่เนี่ย ต้องบวกเวลาเพิ่มอีก 40 นาที เป็นเวลา pick up time ค่ะ...อย่างไฟล์ทบาห์เรนวันพรุ่งนี้ departure timeคือ 08.35 เพราะฉะนั้น reporting time ก็จะเป็นเวลา 06.45 เพราะบินด้วยเครื่องลำตัวกว้าง บวกเวลาpick up time เข้าไป นุ้ยต้องเรียบร้อยพร้อมเดินทางก่อนเวลา 6.05 เฮ้อ! เริ่มเหนื่อยกันหรือยังคะ...เราต้องเตรียมตัวกันก่อนเวลาเป็นชั่วโมงๆ เลยเชียว...เมื่อรถมารับเรียบร้อย ก็เตรียมตัวไป technical building ค่ะ เมื่อไปถึง ก็จะต้องไปsign in เป็นการบอกว่า ดิฉันมารายงานตัวแล้วนะคะ แล้วก็print รายชื่อลูกเรือที่จะบินไปกับเรา จากนั้นก็เช็คที่บอร์ด ดูว่าไฟล์ทที่เราจะไปบินนั้น ใช้briefing room ที่เท่าไหร่...จากนั้นก็ไปเข้าห้องbriefกันค่ะ

 

ภายในห้องbrief เราจะพบ CSD หรือ CS อยู่ในห้อง ก็ทักทายกัน แล้วก็เซ็นชื่อในสมุด ว่าเรามาเข้าห้องbriefแล้วนะ จากนั้นก็หยิบสมุดโน๊ต ขึ้นมาจดรายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับไฟล์ท เช่น ไฟล์ทเบอร์อะไร ไปที่ไหน เวลาเท่าไหร่ flight time กี่ชั่วโมง บินสูงกี่ฟุต จำนวนผู้โดยสารเท่าไหร่ serviceอะไร กัปตัน และนักบินผู้ช่วยชื่ออะไร  สนามบินที่เราจะไปชื่ออะไร UTC เท่าไหร่ หนังที่จะฉายบนเครื่องเป็นเรื่องอะไรบ้าง และที่สำคัญคือ ใครทำหน้าที่ในตำแหน่งอะไรบ้าง...จากนั้น CSD หรือ CS ก็จะให้เราแนะนำตัวทีละคนว่าชื่ออะไร มาจากประเทศอะไร มีความสามารถพิเศษอะไรมั้ย เป็นต้น แล้วก็จะเริ่มยิงคำถามใส่เราเกี่ยวกับ SEP, First-Aid และ Service ซึ่งหากถามใครคนนั้นก็ต้องตอบให้ได้ ถ้าตอบไม่ได้ ก็อาจจะโดนreport แล้วส่งกลับไปtrainใหม่ นี่คือเหตุผลว่า ทำไมเราต้องอ่านหนังสือก่อนไปบินไงคะ...เราจะอยู่ในห้องbriefกันจนสมควรแก่เวลา ก็จะทยอยออกจากห้อง เตรียมตัวเดินทางไปที่เครื่องบินค่ะ...

 

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนนะคะ...รู้สึกเหนื่อยจัง ต้องไปเตรียมตัวแล้ว...อ่านmanual สำคัญที่สุด ตอบไม่ได้ ขายหน้าและเสียชื่อลูกเรือไทยหมดเลย...แล้ววันมะรืน จะได้deadheadingเป็นครั้งแรก ไปมัลดีฟส์ แล้วจะเอารูปสวยๆ มาฝากกันเช่นเคยนะคะ บ๊ายบายค่ะ

 

อ้อ! เอารูปมาฝากค่ะ หลังจากกลับจากการทำไฟล์ PEW ประเทศ ปากีสถาน ผลคือ หน้าเยินค่ะ เป็นผื่นขึ้นเต็มเลย...ลูกเรือสิงคโปร์บอกว่า เธอน่ะ แพ้ผู้โดยสาร เพราะผู้โดยสารเราไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่...แย่เลย...

 

ก่อนที่เราจะออกไปบิน  

รูปนี้ตาโบ๋เชียว ผลจากการบินต่อเนื่องตั้งแต่วันที่ 19 มกราอ่ะค่ะ

ก่อนที่เราจะออกไปบิน  ก่อนที่เราจะออกไปบิน

พยายามยิ้ม ทำร่าเริงสุดฤทธิ์ แต่ที่จริง เหนื่อยจะตายแว้ววววววววววววววว

ก่อนที่เราจะออกไปบิน

แค่เศษเสี้ยวแห่งความเยินของใบหน้า ซึ่งเครื่องสำอางค์ ไม่อาจปกปิดได้...ฮ่าๆ อิอิ

 

ปล. พ่อขาแม่ขา...อ่านแล้วห้ามต๊กกะใจนะคะ...เวลาบรรยายเป็นตัวหนังสือ ก็ดูเยอะแยะยุ่บยั่บไปงั้นแหล่ะค่ะ แต่จริงๆ ก็เฉยๆ นา...อิอิ...รักพ่อกับแม่นะคะ

     Share

<< Gong Xi Fa Cai...Kuala Lumpurมัลดีฟส์...เออ!หนอ...เวลาช่างสั้น >>

Posted on Wed 1 Feb 2006 16:38

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh