Berlin...เมืองแห่งประวัติศาตร์อันขมขื่น เลือด น้ำตา ความสูญเสียของมนุษยชาติ
มัลดีฟส์...เออ!หนอ...เวลาช่างสั้น
ก่อนที่เราจะออกไปบิน...
Gong Xi Fa Cai...Kuala Lumpur
Jambo!!! Nairobi
สามคืน สี่วัน Trivandrum, India
มิลาน สวย เหนื่อย เซ็ง
มาเฟียไทยในSeychelles
โคลอมโบ...ที่รัก...
Vienna and Khartoum
กลับจากเวียนนาแล้วค่ะ
Standby 12 ชั่วโมง และติดหวัดงอมแงม
วันแห่งความสำเร็จ Wing Ceremony
วันสุดท้าย...และย้อนหลังวันเกิดSally
My First Observation Flight
สุขสันต์วันเกิดค่ะแม่
วันอันยาวนาน
ข้อความจากพ่อ...และ...สุขสันต์วันพ่อค่ะ
กำไรของคนตื่นเช้า...หมอกขาวๆ หนาวๆ สวยๆ
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน
Sand Dune สวย สนุก สุข เสียวววววว
Uniform มาแล้ววววว
Qatar Aeronautical College
Kiss me, Brad Pitt
เซ็งอูฐ
Fire Fighting
แดนซ์กระจาย ใต้ฝ่าเท้าระบม
สอบเสร็จแล้ววววววววววว...
Nupy return (2 weeks in Doha)






ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

ทนไม่ไหวค่ะ...อยู่เฉยๆ เซ็ง ขออัพไดให้ได้อ่านกันดีกว่า ถึงจะใช้มือเดียวพิมพ์ก็เถอะ ยาวเชียว ทนอ่านกันหน่อยนะคะ
มีรูปมาฝากเยอะด้วย...ไปเที่ยวSand Dune ด้วยกันนะคะ...

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เป็นวันday off ของนุ้ย ด้วยความที่เป็นคนรักการผจญภัย ชอบเที่ยวแบบผาดโผน เป็น
ธรรมชาติ เลยพยายามที่จะไปเที่ยว
Sand Dune ให้ได้ ซึ่งจริงๆ แล้วก็มีผู้อาสาจะพาไปหลายที แต่ติดตรงที่รถไม่
พอนั่ง ก็เลยไม่ได้ไป จนกระทั่ง พี่สยาม แอนด์ เดอะแก๊งค์ แห่งบริษัท
FEDCON เอารถตู้มารับ นุ้ยก็เลยกระดี๊
กระด๊าใหญ่ ได้ไปเที่ยวแล้วววววว

 

แต่เสียดายอ่ะ เสียดายมากๆ ที่เพื่อนๆ ไปกันไม่ครบ 7 คน เพราะตื่นกันไม่ไหว ขบวนการเที่ยว Sand Dune เลย
ประกอบไปด้วย นุ้ย หนิง น้องแน๊ท และหมวยลี่แฟลตเมท เมื่อรวมเข้ากับพี่สยามและเพื่อนแล้ว ก็เป็น
8 คนพอดี
...นุ้ยตื่นมาแต่เช้า ทำข้าวคลุกกะปิ ไก่หวาน แอ๊บเปิ้ลเขียวใส่กล่อง แล้วรถตู้ก็มารับที่หน้าตึกตอนประมาณ
10 โมงกว่าๆ พี่สยามกลัวน้องๆ จะหิวเอาของกินมาเต็มรถเลย...
อิอิ...

 ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน นี่ไงคะ โฉมหน้า
พี่สยาม ผู้ใจดี พาน้องๆ ไปเปิดหูเปิดตา

 

ตลอดทางที่นั่งรถไป ก็มีกัดจิกกันเป็นระยะๆ แซวคนแก่นี่มันสะใจจริงๆ รถขับผ่านไปเรื่อยๆ ได้เจออูฐด้วย
กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ กะว่า ขากลับจะแวะถ่ายรูปอูฐ แต่อด...เพราะอะไรถึงอด ติดตามอ่านต่อไปนะคะ การเดินทาง
ไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน ประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึง ตื่นเต้นมากๆ เห็นภูเขาทราย ลูกโตๆ ทรายเนื้อละเอียด ลมพัด
ทรายเป็นลายริ้วสวยมาก  ได้เห็น
Motor Bike คันใหญ่ด้วย น่าสนุก (แต่ไม่ได้ขี่นะคะ) คนไปเที่ยว Sand Dune
เยอะมากๆๆๆๆ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ ไม่ค่อยเห็นคนท้องถิ่น หรือพวก
Qatari ซักเท่าไหร่...พวกเราตกลงใจ
ที่จะเช่ารถ
4WD ขับขึ้นไปบนภูเขากัน แต่ต้องรอหนึ่งชั่วโมง เลยให้กูปี้ ชาวอินเดีย คนขับรถตู้ ขับย้อนออกไปที่
ริมทะเล อ้อ
! ลืมเล่าไปว่า เสน่ห์ของSand Dune อยู่ตรงที่ เป็นหุบเขาทรายใหญ่ๆ หลายๆ ลูก ที่สำคัญ คือ ทะเลทราย
ติดกับทะเล บางที่ น้ำทะล ก็ไหลซึมเข้ามาในผืนทะเลทราย...มหัศจรรย์มากเลยใช่มั้ยคะ ธรรมชาติเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย
ความแห้งแล้งกะความชุ่มชื้น มาอยู่ด้วยกันได้ยังไง

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

ทะเลที่นี่สวยมากๆๆๆๆๆๆ น้ำใสแจ๋ว เย็นเจี๊ยบ พอลงจากรถไป ต้องร้องอู้หู! เพราะว่า ลมแรงมากๆ ค่ะ
หมวกเปลี่ยนสีได้ของนุ้ย ปลิวไปตั้งหลายรอบ พวกเราถ่ายรูปกันใหญ่ เฮฮาร่าเริงกันเสียงดังเชียว...พอประมาณเที่ยง
ท้องก็ร้อง เข้าไปนั่งกินข้าวในรถกันค่ะ...ข้าวคลุกกะปิของนุ้ย ขายออกหมดเกลี้ยงเลย ดีใจจัง แต่
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน African Chicken ของพี่สยามก็อร่อยนะคะ น้องๆ ซัดกันไปหลายน่องเชียว
เอิ๊กๆๆๆๆ พออิ่มกันเรียบร้อย ก็กลับไปยังจุดนัดหมาย เพื่อรอคนขับรถ
4 WD มาพาพวกเราไปยลความมหัศจรรย์
และสวยงาม ของธรรมชาติ...

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

รอกันอยู่พักใหญ่ๆ รถก็มา ค่าบริการคือ หัวละ 100 QR ต่อหนึ่งชั่วโมง ก็ประมาณเกือบ 1,200 บาทค่ะ แพงนิดนึง
แต่คุ้มค่ะ สรุปต้องใช้รถ
2 คัน สีขาว และสีดำ...คันสีขาวประกอบไปด้วย พี่สยาม พี่ต๋อง น้องแน๊ต และนุ้ยเอง...
ส่วนรถคันสีดำ ก็ได้แก่ หนิง หมวยลี่ พี่อุ้ย และพี่ป๋อง...
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน นี่ค่ะ รถขาว กะ รถดำ

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน แค่รถเคลื่อนตัวก็ตื่นเต้นแล้ว...ช่วงแรกๆ ยังไม่วิบากเท่าไหร่ แต่ก็เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าด
จากผู้โดยสารกะเหรี่ยง (พวกเราน่ะแหล่ะ) ในรถได้พอสมควร...คนขับพาขึ้นไปบนเขาสูงๆ มองลงมาเห็นหุบทราย
และทะเล โอย
! ยังกะฝันแน่ะ สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

แต่ลมก็พัดแรงนะ ทรายฟุ้งกระจายเต็มไปหมด แต่มองๆ ไปก็เหมือนงานศิลปะของธรรมชาติล่ะ เป็นริ้วคลื่นสวย
เชียว หลังจากนั้นความวิบากก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นๆ ลงๆ เขาแบบหวาดเสียว มีไต่ขอบๆ เหวด้วยนะเอ้า...

สนุกมากๆ ผาดโผนแบบนี้ชอบอยู่แล้ว

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

...ไม่รู้ว่าขึ้นๆลงๆ ภูเขาทรายประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน เฉียดๆ เฉี่ยวๆ ทะเลใสๆ อยู่กี่รอบ

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

เวลาแห่งความสุขสั้นเสมอ แป๊บๆ จะหมดหนึ่งชั่วโมงแล้ว...ก็เลยตกลงกันว่ากลับดีกว่า ไม่ต่อชั่วโมง ทีนี้ตอนกำลังจะ
กลับออกไป คนขับรถคันสีดำ ก็พาผาดโผนโจนทะยานไต่ข้างภูเขาไปเรื่อยๆ ไม่วิ่งทางตรง คนขับรถคัน
ของนุ้ยก็เอามั่ง...สนุกถูกใจนุ้ยชะมัด...
I love adventure…ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน จนกระทั่งภูเขาลูกสุดท้าย ชันมากๆ เกือบ 90 องศานะ คนขับรถคันสีดำ ก็ขับขึ้น
ไปตรงๆ แล้วถอยหลังลงมา เราก็กรี๊ดกร๊าดกัน แบบว่าน่าตื่นเต้น...คนขับคันนุ้ยก็เลยเอามั่ง...ขับขึ้นไป ทีนี้ ไม่รู้มัน
ระห่ำมาจากไหน ไม่ยอมถอยหลังลง หักพวงมาลัยไปทางขวา จะเอาหน้าลง ทีนี้รถก็เสียหลักสิ ตอนแรกเอียงทาง
ขวาก่อนแป๊บนึง ก็กลิ้งลงมาเลย...นุ้ยรู้แค่ว่า รถคว่ำ กลิ้งตกเขา แต่กลิ้งกี่รอบไม่รู้ เพราะสลบไปซะก่อน น่ากลัวมากๆ
...อ้อ
! ลืมบอกไปว่า รถคันของหนิงก็เกือบจะกลิ้งลงมาเหมือนกัน แต่พอดีคนขับไหวตัวทัน ให้move outออกจาก
รถกันซะก่อน ก็เลยปลอดภัย แต่อีตาคนขับคันของนุ้ยนี่สิ ไม่ได้เรื่องเล้ยยยยย

 

ต่อไปนี้ จะบรรยาย ตามเหตุการณ์ที่ใครๆ เล่าให้นุ้ยฟังนะคะ...

 

รถคันที่นุ้ยนั่ง กลิ้งม้วนขวาลงมาจากเขาประมาณ 5 รอบเห็นจะได้ ก็มาหยุดที่เชิงเขาพอดี เอาขวาลงซะด้วย...ทีนี้นุ้ยนั่ง
เบาะหลังด้านขวาสุด...ก็มีคนมาช่วย เอานุ้ยออกมาจากรถ เค้าบอกกันว่า ทรายเต็มหัว เต็มหน้า เต็มหู เต็มจมูก เต็มปาก
ไปหมด แล้วนุ้ยก็สลบไม่รู้เรื่องเลย...พี่สยามกะพี่อะไรนะ นุ้ยลืม ก็ช่วยกันอุ้ม..(.คือนุ้ยหนักมากหรือไงเนี่ย ต้องอุ้ม
สองคน) พานุ้ยเข้าไปที่รถอีกคันหนึ่ง ซึ่งผ่านมาประสบเหตุพอดี เค้าก็พยาพยามปลุกนุ้ยให้ตื่น แล้วก็เช็ดเอาทรายออก
จากหน้า จากจมูก...สักพักนุ้ยก็ลืมตา แต่แบบว่า ลืมตาแบบลอยๆ แล้วก็ไอเหมือนจะอาเจียน น้ำลายเอย ทรายเอย
ไหลออกมาเต็มไปหมด...เค้าบอกกันว่า นุ้ยเหมือนจะรู้เรื่อง มีพยักหน้า บีบมือได้เบาๆ แล้วก็ร้องโอ๊ย ด้วยโทนเสียงต่ำๆ
เวลาที่ใครมาโดนแขนข้างขวา (ตอนนั้นใส่แจ๊คเก๊ตอยู่ ไม่มีใครรู้เลยว่าแขนบาดเจ็บ)...อยู่ในรถนานเท่าไหร่ไม่รู้
ก็เอานุ้ยออกมาจากรถอีก...มานอกกลางทะเลทราย...โดยมีทุกคนยืมมุงอยู่ เพื่อนกันลมและฝุ่นทรายที่พัดมาแรงมากๆๆๆๆ

 

ใครๆ พยายามคุยกับนุ้ยเสียงดังๆ ตบหน้าเบาๆ คอยปลุก ไม่อย่างนั้น ก็จะหลับตาตลอด...ไม่รู้ว่านอนอยู่กลางทะเลทราย
นานแค่ไหน...เค้าก็อุ้มขึ้นรถอีกคันหนึ่ง โดยมีพี่สยามแล้วก็หนิงนั่งไปด้วย จะพานุ้ยไปโรงพยาบาล...หนิงบอกว่า
ต้องคอยปลุกนุ้ยตลอด เอาน้ำพรมใส่หน้า พี่สยามก็เอาน้ำราดหัวให้ตื่น ไม่ให้หลับ...ไปถึง
medical centre ที่อยู่แถวๆ นั้น
เค้าก็เอาเข้าไปในห้องฉุกเฉิน แล้วก็ทำอะไรกับนุ้ยบ้างก็ไม่รู้ หนิงบอกว่า ให้ตัดเสื้อแจ๊คเก็ตออกเลย เพราะว่านุ้ยร้องเจ็บ
แขน (แบบไม่มีสติ) เค้าก็ไม่ตัด จับนุ้ยลุกขึ้นนั่ง แล้วก็ถอดเสื้อออก (ดีนะ ที่แขนไม่หัก ไม่งั้นน่ะ เรื่องใหญ่แน่) แล้วก็ทำ
อะไรอีกไม่รู้ เพราะเค้าไม่ให้ใครเข้ามาดู นุ้ยก็ถูกเข็นออกมาในสภาพที่ถูกล๊อกไว้ตั้งแต่หน้าผาก คอ ตัว แขน ขา...พาขึ้น
รถพยาบาลไปส่งที่
Hamad Hospital พยาบาลที่Hamad บอกว่า ระหว่างที่อยู่ในรถพยาบาล เค้าให้อ๊อกซิเจน แล้วก็น้ำ
เกลือนุ้ยด้วย แล้วก็กระตุ้นหัวใจ (ต้องขนาดนั้นเลยหรอ...งง...) พอมาถึงที่โรงพยาบาล
Hamad นุ้ยก็ยังงงๆ อยู่ แต่ซักพัก
ก็พอรู้เรื่อง มีหมอ มีพยาบาลคอยเข้ามาถาม นุ้ยก็ตอบคำถามไปแบบช้าๆ ว่าชื่ออะไร จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น รู้มั้ยว่ามา
รถพยาบาลอะไรแบบนี้ นุ้ยก็ถามพยาบาลว่า
Where am I? เค้าก็ยิ้มแล้วบอกว่า ปลอดภัยแล้วนะ อยู่ที่ Hamad Hospital
นุ้ยก็ร้อง อะไรนะ มาถึงนี่ได้ไง เค้าก็เลยเล่าให้ฟัง แป๊บนึงหนิงก็เข้ามา นุ้ยก็ถามว่า หนิงหรอ หนิงดีใจใหญ่ ที่นุ้ยพูดได้
ร้องไห้โฮเชียว...แล้วหนิงก็ออกไปไหนไม่รู้ พยาบาลก็กลับมาพานุ้ยนั่ง บอกว่าไม่ให้นอนแล้ว หนิงกะแซลลี่ พี่ปู
เข้ามาเห็น ดีใจกันใหญ่ ว่าไม่ตายแล้ว อิอิ นุ้ยเลยถามหาน้องแน๊ท ว่าเป็นไงบ้าง คนอื่นๆ เป็นยังไง

 

คุยกันอยู่พอสมควร เค้าก็มาเข็นไป X-ray ตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูว่ามีอะไรหักมั้ย แล้วก็ทำแผลที่ศอกขวาด้านในด้วย เหวอะเชียว...
ช้ำเต็มเลย...ระหว่างที่ตรวจอยู่ คุณโจเซฟิน จากแผนก
Welfare ก็มาหา น่ารักมากๆ เลย เหมือนมีคุณแม่อยู่ใกล้ๆ
ดูแลเราดีทุกๆ อย่างๆ...ขอบคุณมากนะคะ...

 

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน เห็นป่ะค่ะ เหวอะ แล้วก็เขียวช้ำสุดๆ ยิ่งตรงต้นแขนนะ อี๋ย์!!! เขียวช้ำน่ากลัวมาก
มือข้างซ้ายก็มีแผลเลือดออก ช้ำเหมือนกัน แต่นิดเดียว อย่าดูดีกว่าเนอะ...

 

ผลX-ray ออกมา โชคดีที่สุดในโลก ไม่มีอะไรหักเลย หมอให้ยามาทาแผล เจลมานวด แล้วก็ยากิน...ซึ่งอาการของนุ้ย
ณ ตอนนั้น มีดังต่อไปนี้...ปวดไปทั้งตัวซีกขวา...หัวโน...ปวดหัวเล็กๆ ด้านขวา...เจ็บแขนขวามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
เสร็จจากที่
Hamad พี่สยามกะเพื่อนๆ ก็ให้กูปี้มาส่งพวกเราที่ตึก แล้วพี่ๆ ก็กลับไปรอโทรศัพท์ไอ้คนขับรถเฮงซวย
ที่มันเก็บกระเป๋าของนุ้ยเอาไว้ ว่าจะเอามาคืนตอนไหน...ลืมเล่าไป หนิงบอกว่า ตอนอยู่ที่
Medical Centre
อีตาคนขับรถ
4 WD บอกให้หนิงบอกหมอว่า นุ้ยขี่ Motor Bike ตกลงมาเอง อย่าบอกว่าเค้าขับ เพราะมันเกี่ยวกับ
เรื่องของกฎหมาย...

 

ปล. ขอเสริมนิดนึงนะคะ...จริงๆ การมาเที่ยวที่นี่ ควรจะมากับเอเจนซี่ ที่จัดทัวร์แบบถูกกฎหมายมากกว่า เพราะว่า
คนขับรถจะมี
license และผ่านการเทรนมาเรียบร้อย...อย่าไปจ้างพวก local แบบนุ้ย เพราะว่าไม่มีlicense
อันตรายมากๆ
Maheleqa เพื่อนอินเดียบอกว่า ยูรู้มั้ย ว่ามีคนตายมาแค่ไหน ที่ไปเที่ยวแบบยูน่ะ ไอไปมาสี่รอบ
ไม่เคยจ้างพวกนั้นเลยนะ...จ๋อยอูฐ ไปเลยค่ะ ก็นุ้ยไม่รู้นี่นา

 

อ่ะต่อๆๆๆ...พอกลับถึงบ้าน ก็อาบน้ำสระผม ด้วยความยากลำบาก พี่ปู ต้มข้าวต้มไก่ มาให้กินหม้อเบ้อเริ่ม...
แซลลี่ก็ทายานวดยาให้...พอไอ้บ้าคนขับโทรมา หนิงก็ออกไปกับแซลลี่ แล้วก็พี่ปู แล้วก็พี่สยามกับเพื่อนๆ
ไปเอาของคืนมาให้นุ้ย ได้ครบทุกอย่าง เสียหายแค่ที่ดัดขนตาอันเดียว เสียดายจัง ยังใหม่ๆ อยู่เลย
ของ
SHU ด้วย แงๆๆๆๆๆ...

 

โจเซฟินบอกว่า คืนนั้นให้มีคนmonitor นุ้ยตลอด 24 ชั่วโมง ตลอดแรกจะไปนอนที่ห้องหนิง
แต่เกรงใจ ถ้างั้นหนิงต้องมานอนที่โซฟา เลยกลับมานอนห้องตัวเอง แล้วเปิดประตูห้องนอนไว้
ให้
monitor กันได้เต็มที่...ก็ผ่านไปด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไร

 

ตอนเช้ายังตื่นมาแต่งตัวไปสัมมนา CRM ที่โรงแรม Marroit ต่ออีก ถึดๆ จริงๆ นังนูปี้...อิอิ...
อดทนนั่งฟังจนกระทั่งจบ ก็ทนไม่ไหว บอกหนิงว่า พาไป
Qatar Medical Centre หน่อย
ตรงไหปลาร้าขวามันบวมแล้ว...และรู้สึกปวดหัวเพิ่มขึ้นนิดๆ พอไปถึง
company doctor ตรวจแล้ว
ก็ทำหน้าดุๆ ว่าทำไมไม่ระวังแล้วก็เขียนใบส่งตัว ไปที่
Doha Clinic ต่อ...เป็นโรงพยาบาลเอกชนที่
เค้าว่ากันว่าดีที่สุดในโดฮา...ต้องไปตรวจกับ
Dr.AMR หมอผู้เชี่ยวชาญทางด้านกระดูก หล่ออ่ะ...อิอิ...
ขบวนหาหมอประกอบไปด้วย นุ้ย หนิง แซลลี่ และน้องแน๊ท ขอบคุณนะจ๊ะ เพื่อนๆ ทุกคน...
คุณหมอก็ส่งไป
X-ray ซ้ำอีก...กระดูกปลอดภัยดี แต่รู้สึกว่าเป็นที่เนื้อเยื่อ หรือกล้ามเนื้อฉีกขาดนี่ล่ะ
ต้องใส่อารายก็ไม่รู้ ไอ้เจ้านี่ล่ะ
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน เย็นเจี๊ยบเลย...ราคาแพ๊ง แพง
รวมทั้งหมด
595 QR หนิงรูดการ์ดซื้อให้ ขอบคุณอีกทีนะจ๊ะ...เงินเดือนออกจะรีบคืนให้...

 

พอดีวรรตโทรมา เก่งกับวรรตเลยมาพาพวกเราไปทานข้าว อร่อยมากจ้ะ แล้วก็ส่งกลับบ้าน...รู้สึกดีจัง...
เพื่อนๆ ทั้ง
7 คนของนุ้ย ทำให้นุ้ยรู้สึกอบอุ่นที่สุด เพื่อนเป็นห่วงกันมากๆ ตาต้าร์ต้มซุปมันฝรั่งของ
โปรดไว้ให้ ข้าวต้มของพี่ปู และข้าวต้มของหมวยลี่แฟลตเมท...ขอบคุณทุกคนอีกทีนะคะ

 

ตอนเช้าก็ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ใส่ไอ้นี่ที่แขน...แล้วก็รอรถมารับไปสัมมนาที่โรงแรมต่อ...เพื่อนๆ ดูแล
นุ้ยอย่างดี ผลัดกันประคอง ถือของให้ ตักข้าวให้กิน ซึ้งจังเลย ขอบคุณทุกคนม เลยนะจ๊ะ
พี่สยามแอนด์เดอะแก๊งค์ ก็คอยโทรมาถามไถ่ด้วยความห่วงใย ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ได้แผล
เจ็บไปไม่น้อยเหมือนกัน...ขอบคุณค่ะ

 

เสร็จจากสัมมนา ไปหาหมอที่ Qatar Medical Centre ต่อ ปรากฎว่า ดีละ คุณหมอยอมเซ็น
ให้แล้วว่า
Fit for Training ดีใจจัง...วันนี้ก็มาเทรนGroomingล่ะ แต่ใครอย่าเพิ่งมาโดนแขนขวานะ
ยังเจ็บๆ อยู่เลย...

 

แต่ตอนนี้ ขอแรงใจหน่อยนะคะ...วันนี้ตอนกลับมา พี่ปูลื่นล้มในห้องครัว เอาแขนซ้ายยันพื้น ตอนนี้
แซลลี่และน้องแน๊ท พาไปหาหมออยู่ ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง เอาใจช่วยพี่ปู ให้ไม่เป็นอะไร และ
Fit for Training
เหมือนนุ้ยนะคะ...

 

ปล. พ่อคะแม่คะ นุ้ยขอโทษนะคะ ที่ทำให้เป็นห่วง...นุ้ยโชคดีมากๆ ที่ความรักของพ่อกับแม่คุ้มครอง นุ้ยเลย
รอดชีวิตมาได้ เจ็บแค่นี้เอง ตอนนี้ก็อาการดีขึ้นเรื่อยๆ หายวันหายคืน เพื่อนๆ น่ารัก ดีทุกๆคน ไม่ต้องเป็นห่วง
นะคะ ครอบครัวที่สองของนุ้ยอยู่ที่นี่ค่ะ...พ่อคะแม่คะ ต่อปนี้ นุ้ยจะดูแลตัวเองดีๆ ไม่ให้พ่อกับแม่ต้องเป็นห่วง
เป็นทุกข์ใจขนาดนี้อีก...รักและคิดถึงพ่อกับแม่มากที่สุในโลกนะคะ

 

น้องเบิร์ดครับ อย่าดุกันนักสิฟ้อยยยย เจ้เป็นพี่นะจ๊ะ...ขอโทษที่ทำให้เป็ฯห่วง เราก็เหมือนกันนะหล่ะ ไปไหน
ดูแลตัวเองด้วย อย่าเซี้ยวมากนักนะ คิดถึงจ้า

 

ตาถุง...เค้าปลอดภัยดี ไม่ต้องเป็นห่วง ดูแลตัวเองให้หายไข้ไวไวแล้วกัน จะได้คุยMSN กันนานๆ นะ...คิดถึง
มากๆๆๆๆๆ ค่ะ

 

 

ปล. ถึงครอบครัวของหนิง...

หนิงปลอดภัยดีค่ะ...เป็นคนดีมากๆ ดูแลนุ้ยอย่างดีสุดๆ...ไม่ต้องเป็นห่วงหนิงนะคะ...ยังแข็งแรงเหมือนเดิมค่ะ

 

ปล.ถึงครอบครัวน้องแน๊ท

ถึงน้องแน๊ทจะอยู่ในรถคันเดียวกันกับนุ้ย แต่น้องก็ปลอดภัยดีค่ะ ถลอกนิดหน่อย ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ...ยังเป็น
สาวน้อยจอมพลังเหมือนเดิมค่ะ

 

 

ทนไม่ไหวค่ะ...อยู่เฉยๆ เซ็ง ขออัพไดให้ได้อ่านกันดีกว่า ถึงจะใช้มือเดียวพิมพ์ก็เถอะ ยาวเชียว ทนอ่านกันหน่อยนะคะ มีรูปมาฝากเยอะด้วย...ไปเที่ยวSand Dune ด้วยกันนะคะ...

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เป็นวันday off ของนุ้ย ด้วยความที่เป็นคนรักการผจญภัย ชอบเที่ยวแบบผาดโผน เป็นธรรมชาติ เลยพยายามที่จะไปเที่ยว Sand Dune ให้ได้ ซึ่งจริงๆ แล้วก็มีผู้อาสาจะพาไปหลายที แต่ติดตรงที่รถไม่พอนั่ง ก็เลยไม่ได้ไป จนกระทั่ง พี่สยาม แอนด์ เดอะแก๊งค์ แห่งบริษัท FEDCON เอารถตู้มารับ นุ้ยก็เลยกระดี๊กระด๊าใหญ่ ได้ไปเที่ยวแล้วววววว

 

แต่เสียดายอ่ะ เสียดายมากๆ ที่เพื่อนๆ ไปกันไม่ครบ 7 คน เพราะตื่นกันไม่ไหว ขบวนการเที่ยว Sand Dune เลยประกอบไปด้วย นุ้ย หนิง น้องแน๊ท และหมวยลี่แฟลตเมท เมื่อรวมเข้ากับพี่สยามและเพื่อนแล้ว ก็เป็น 8 คนพอดี...นุ้ยตื่นมาแต่เช้า ทำข้างคลุกกะปิ ไก่หวาน แอ๊บเปิ้ลเขียวใส่กล่อง แล้วรถตู้ก็มารับที่หน้าตึกตอนประมาณ 10 โมงกว่าๆ พี่สยามกลัวน้องๆ จะหิว เอาของกินมาเต็มรถเลย...อิอิ...

 ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน นี่ไงคะ โฉมหน้า พี่สยาม ผู้ใจดี พาน้องๆ ไปเปิดหูเปิดตา

 

ตลอดทางที่นั่งรถไป ก็มีกัดจิกกันเป็นระยะๆ แซวคนแก่นี่มันสะใจจริงๆ รถขับผ่านไปเรื่อยๆ ได้เจออูฐด้วย กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ กะว่า ขากลับจะแวะถ่ายรูปอูฐ แต่อด...เพราะอะไรถึงอด ติดตามอ่านต่อไปนะคะ การเดินทางไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน ประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึง ตื่นเต้นมากๆ เห็นภูเขาทราย ลูกโตๆ ทรายเนื้อละเอียด ลมพัดทรายเป็นลายริ้วสวยมาก  ได้เห็นMotor Bike คันใหญ่ด้วย น่าสนุก (แต่ไม่ได้ขี่นะคะ) คนไปเที่ยว Sand Dune เยอะมากๆๆๆๆ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ ไม่ค่อยเห็นคนท้องถิ่น หรือพวก Qatari ซักเท่าไหร่...พวกเราตกลงใจที่จะเช่ารถ 4WD ขับขึ้นไปบนภูเขากัน แต่ต้องรอหนึ่งชั่วโมง เลยให้กูปี้ ชาวอินเดีย คนขับรถตู้ ขับย้อนออกไปที่ริมทะเล อ้อ! ลืมเล่าไปว่า เสน่ห์ของSand Dune อยู่ตรงที่ เป็นหุบเขาทรายใหญ่ๆ หลายๆ ลูก ที่สำคัญ คือ ทะเลทราย ติดกับทะเล บางที่ น้ำทะล ก็ไหลซึมเข้ามาในผืนทะเลทราย...มหัศจรรย์มากเลยใช่มั้ยคะ ธรรมชาติเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย ความแห้งแล้งกะความชุ่มชื้น มาอยู่ด้วยกันได้ยังไง

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

ทะเลที่นี่สวยมากๆๆๆๆๆๆ น้ำใสแจ๋ว เย็นเจี๊ยบ พอลงจากรถไป ต้องร้องอู้หู! เพราะว่า ลมแรงมากๆ ค่ะ หมวกเปลี่ยนสีได้ของนุ้ย ปลิวไปตั้งหลายรอบ พวกเราถ่ายรูปกันใหญ่ เฮฮาร่าเริงกันเสียงดังเชียว...พอประมาณเที่ยง ท้องก็ร้อง เข้าไปนั่งกินข้าวในรถกันค่ะ...ข้าวคลุกกะปิของนุ้ย ขายออกหมดเกลี้ยงเลย ดีใจจัง แต่ ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน African Chicken ของพี่สยามก็อร่อยนะคะ น้องๆ ซัดกันไปหลายน่องเชียว เอิ๊กๆๆๆๆ พออิ่มกันเรียบร้อย ก็กลับไปยังจุดนัดหมาย เพื่อรอคนขับรถ4 WD มาพาพวกเราไปยลความมหัศจรรย์ และสวยงาม ของธรรมชาติ...

ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บินประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน

 

รอกันอยู่พักใหญ่ๆ รถก็มา ค่าบริการคือ หัวละ 100 QR ต่อหนึ่งชั่วโมง ก็ประมาณเกือบ 1,200 บาทค่ะ แพงนิดนึง แต่คุ้มค่ะ สรุปต้องใช้รถ 2 คัน สีขาว และสีดำ...คันสีขาวประกอบไปด้วย พี่สยาม พี่ต๋อง น้องแน๊ต และนุ้ยเอง...ส่วนรถคันสีดำ ก็ได้แก่ หนิง หมวยลี่ พี่อุ้ย และพี่ป๋อง... //-->

     Share

<< Sand Dune สวย สนุก สุข เสียววววววกำไรของคนตื่นเช้า...หมอกขาวๆ หนาวๆ สวยๆ >>

Posted on Mon 28 Nov 2005 23:47

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh