สามคืน สี่วัน Trivandrum, India
มิลาน สวย เหนื่อย เซ็ง
มาเฟียไทยในSeychelles
โคลอมโบ...ที่รัก...
Vienna and Khartoum
กลับจากเวียนนาแล้วค่ะ
Standby 12 ชั่วโมง และติดหวัดงอมแงม
วันแห่งความสำเร็จ Wing Ceremony
วันสุดท้าย...และย้อนหลังวันเกิดSally
My First Observation Flight
สุขสันต์วันเกิดค่ะแม่
วันอันยาวนาน
ข้อความจากพ่อ...และ...สุขสันต์วันพ่อค่ะ
กำไรของคนตื่นเช้า...หมอกขาวๆ หนาวๆ สวยๆ
ประสบการณ์เฉียดตาย ก่อนได้บิน
Sand Dune สวย สนุก สุข เสียวววววว
Uniform มาแล้ววววว
Qatar Aeronautical College
Kiss me, Brad Pitt
เซ็งอูฐ
Fire Fighting
แดนซ์กระจาย ใต้ฝ่าเท้าระบม
สอบเสร็จแล้ววววววววววว...
Nupy return (2 weeks in Doha)






เซ็งอูฐ

เซ็งอูฐ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เกิดไรขึ้นกับไดอารี่ของข้าพเจ้าเนี่ย เมื่อคืน(วันพุธ)อุตส่าห์กลับมานั่งอัพได ยาวเหยียดละเอียดยิบ
รูปตรึม แต่พอกดส่งก็หาย หายไปยังงี้สองรอบ แงๆๆๆ เน็ตแพงนะเอ้า...ท้อใจเลยไปเข้านอน

วันนี้อัพใหม่...กลับมารีบอัพเลย เดี๋ยวจะไปว่ายน้ำที่ Cornicheล่ะ เอิ๊กๆ ลดพุงๆๆๆๆ

(แล้วก็อัพไม่ได้อีกตามเคย...วันนี้วันศุกร์ อัพใหม่ จะได้มั้ยเนี่ย เบื่ออออออออ)

เมื่อวันพุธ มีสอบPractical test สอบสุดท้ายของการเรียน S.E.P คืนก่อนสอบ จิตตกอย่างรุนแรง
เพราะพวกมาเลย์ที่สอบไปก่อน บอกว่ายากอย่างนั้น โหดอย่างนี้ เคี่ยวอย่างโน้น...
หลังจากที่กลับจากการซ้อม
evacuationที่ห้องพี่ปู นุ้ยก็กลับมานั่งท่องdrill อย่างเอาเป็นเอาตาย
ที่ห้องของตัวเอง...จนเปลือกตาทั้งสอง เริ่มสามัคคี โน้มเข้าหากัน เลยได้โอกาส
เงยหน้าขึ้นมานาฬิกา...อารายอ่ะ ห้าทุ่มครึ่งเอง...ง่วงได้ไง

อยู่ที่นี่ ตอนนี้ รู้สึกเหมือนว่าเวลามันเดินช้า กลางคืนช่างยาวนานเหลือเกิน เพราะ ห้าหกโมงเย็น ก็มืดยังกะ
สองทุ่มบ้านเราละ...ดีเหมือนกัน จะได้เหมือนมีเวลาอ่านหนังสือมากขึ้น...แต่ปรากฎว่า
คืนนั้น นุ้ยก็ไม่ได้อ่านต่อน่ะ เพราะว่าไม่ไหวจริงๆ หลับไปในสภาพที่มี
drill วางอยู่บนหน้าอก...
นาฬิกาปลุกเริ่มร้องเพลงตอนตีสี่ แต่กว่านุ้ยจะผ่านพ้นพิธีกรรมบิดตัวอำลาที่นอน ก็ปาเข้าไปตีสี่ครึ่งกว่าแล้ว
เลยบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นมาอ่าน
Manual ต่อ ก็นั่งอ่านไปจนถึงหกโมงเช้า ถึงได้อาบน้ำแต่งตัว
เตรียมไปสอบ

รอบของนุ้ย มีผู้ร่วมชะตากรรมอีก 2 คน คือ พี่ปู และตาต้าร์ พวกเราไปถึงที่ตึกเกือบ 8 โมง ตอนอยู่ที่หน้า
ตึก มือนุ้ยมันเย็นๆ ใจมันหวิวๆ บอกไม่ถูก กลัวมากๆ ไม่รูว่าจะเจออะไรบ้าง จะต้องร้องไห้เสียน้ำตาอย่าง
พวกมาเลย์มั้ย...พอขึ้นไปที่ชึ้น
7 เจอMr.Prem ก็มาให้กำลังใจ บอกว่าอย่าตื่นเต้น อย่าเครียด อย่ากังวล
ให้เชื่อเค้า ว่ามันง่าย...อารมณ์ตอนนั้น ไม่ฟังใครแล้วววววววววววววววว

พอเข้าไปสอบจริงๆ ก็ไม่เห็นมีไรเลยง่ะ ตอบได้ตอบดี กรรมการก็ใจดี ยิงมุขร้อยเก้าเก้า ด้วยนะเอ้า...
ไอ้เราสาวไทย งงเลย ที่โดนถามกลับว่า ไม่เคยไปมาบุญครองหรอ อะไรๆ ก็ขายร้อยเก้าเก้า...แป่ววววว

ตอนปฏิบัติการ Evacuation เปิดประตู ก็ไม่มีอะไร ง่ายจะตาย จะมีก็บางคนที่หลุดอะไร ขำๆ คาดไม่ถึงออก
มาบ้าง จริงมะ
??? ตาต้าร์เพื่อนร้ากกกกก อิอิ

ผลการสอบก็ปรากฎว่า ผ่านกันถ้วนหน้า นุ้ยได้คอมเมนท์ว่า GOOD KNOWLEDGE ด้วยล่ะ ภูมิใจจัง
ไม่เสียแรงที่ลงทุนขยันในวินาทีสุดท้าย เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆ

จากนั้นก็กลับมาถึงบ้าน...นุ้ยโดนผีสิง

ผีขยันเข้าสิง...โดยมีอาการดังนี้

1.  เอาแปรงเกลี่ยรองพื้น และหวี มาแช่น้ำอุ่นผสมน้ำสบู่ แล้วก็ล้าง

2.  ล้างจานและชามที่หมวยลี่ล้างไม่หมด

3.  ย้ายรองเท้าที่วางเรียงกันเป็นทิวแถวในห้องนอน ออกมาเรียงเป็นระเบียบที่ห้องเก็บของหน้าประตูทางเข้า

4.  ลอกผ้าปูที่นอน และปลอกหมอนยัดเข้าเครื่องซักผ้า

5.  จัดโต๊ะเครื่องแป้ง

6.  จัดอุปกรณ์ ข้าวของเครื่องใช้ในห้องน้ำ

7.  ย้ายตะกร้าเสื้อผ้าใช้แล้วมาไว้ในห้องน้ำ

8.  เอาเจ้าตัวเล็กตัวน้อยทั้งหลายมาซักด้วยมือ

9.  ดึงพรมในห้องนอน ออกมาม้วนไว้นอกห้อง แล้วทำการกวาด ได้เส้นผมกองโต ทำวิกได้ 1 หัว

10. ย้ายเตียงไปด้านนึง แล้วทำการถูบ้านด้วยน้ำยาเดทตอลกลิ่นส้ม ก่อนที่จะทำซ้ำกับอีกด้าน

11. ลามปามมาล้างและถูห้องน้ำด้วย

12. ยังไม่หยุดลามด้วยการถูมาจนถึงส่วนทานข้าว และห้องนั่งเล่น

13. เท่านั้นยังไม่พอ ต้องถูห้องครัวด้วย

14. จับเอาผ้าห่ม 10 QR ประจำbatch (ซึ่งสาวไทย จะมีกันคนละผืนสองผืน) เข้าเครื่องซักผ้า

แฟลตเมทกลับมาทำตาโต (เท่าที่เจ้าหล่อนจะทำได้) แล้วก็ร้องโวยวาย ทำทำม้ายยยยยยย ไอจะเก็บไว้ทำ
วันศุกร์...เออ! ไม่เป็นไรหรอกหมวย วันนี้ไอ
happy มากๆ เพราะทำสอบได้ดีสุดๆ energyเหลือเฟือ
ไอจะสร้าง
home sweet home แฟลตเมทก็ได้แต่say thank you เบาๆ ในลำคอ ก่อนที่จะมองหน้านุ้ยแบบ
งงๆ แล้วเดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่จะเดินออกมาอีกครั้งแล้วบอกว่า "หลิงหลิง (ชื่อจีนของนุ้ยเอง)
ไอไม่อยากเรียน
S.E.P เลยอ่ะ" พูดจบก็เดินเข้าห้องนอนไป เฮ้ย! หมายความว่าไงอ่ะเนี่ย...
มา ผีขยันยังคงสิงต่อ

15. เอาผ้าปูที่นอน และปลอกหมอน มารีด

16. ยัดหมอนลงในปลอกหมอน ปูผ้าปูที่นอน และดึงให้ตึงเปรี๊ยะ (น่านอนจัง)

17. เก็บโต๊ะกินข้าว และจัดเรียงให้สวยงาม

จากนั้น ก็ออกไปตะแล๊ดแต๊ดแต๋ ที่City Centre เหมือนเดิม (จะให้ไปที่ไหนเล่า ห้างก็มีเท่านี้ล่ะเน้อ)
แต่เซ็งอูฐ เพราะหนิงยื่นใบลาป่วย นอนแบ็บอยู่กับบ้าน องค์ประชุมไม่ครบเหลือแค่
6 คน

เนื่องจากทุกคนสอบผ่านกันไปด้วยดี เลยหาเรื่องฉลอง ด้วยการกินข้างนอกบ้านกัน(อีกแล้ว) สรุปไปมาก็ลง
ที่ร้าน
Applebee's

 

เซ็งอูฐ

ปอบ 6 ตัว ที่ร้าน Applebee's

ตอนแรก จะเดินออกจากร้านกันแล้ว เพราะเห็นเมนูแล้วจะช็อคตาย โค-ตะ-ระ แพงเลย...
แต่ด้วยความเค็มถึงขีดสุด ป้าแซลลี่และยัยคุงตาต้าร์สมองไว คิดคำนวณเสร็จสรรพ สั่งสามจานนะ
มาแบ่งกันกิน หารแล้วคนละประมาณ
30 QR เออ! เอาก็เอาวะ เข้าไปนั่งร้านเค้าแล้วนี่นา

พออาหารมาถึง สรรพเสียงต่างๆ เกิดขึ้นโดยไม่ได้นัดหมาย โอ้ว! อูย! อืมม์! เพราะอาหารจานใหญ่มากๆ
หน้าตาก็น่าทาน พอได้ชิมก็ร้อง อื้ม! กู้ดดดดดดดดดดดดดดดด

เซ็งอูฐ Crispy Orange Chicken

เซ็งอูฐ กุ้งอะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้ แต่อร่อยดี

เซ็งอูฐ ชื่อ Buffalo Wing แต่ที่จริงเป็นไก่ how come???????

เซ็งอูฐ  สลัดอารายไม่รู้ กะเครื่องเคียง แอนสั่ง ก็อร่อยดี

อิ่มอูฐกันไปถ้วนหน้า จ่ายกันไปคนละ 34 QR  คุ้มค่ะ นุ้ยถือว่าคุ้มเลยล่ะ เพราะโค้กก็refillด้วย จากนั้นก็ไป
เดินซื้อเสบียงกันต่อที่ คาร์ฟูร์...คนไม่เยอะเหมือนวันหยุด ดีจังชอบๆๆ

อ้อ! พวกเราสาวไทย จะได้กินกระเพราแล้วววววววววววววววววววว เย้ๆๆๆๆๆ

งานนี้ต้องขอบคุณ คุณตั้บ ที่อุตส่าห์เอากระเพราต้นจิ๋ว ที่ปลูกในสถานฑูต มาให้ถึงที่คาร์ฟูร์ เพื่อตอบสนอง
อาการอยากกระเพราของพวกเรา...เนอะ...แอน.
..เนอะ

พอกลับถึงบ้าน นึกว่าผีขยันจะออกแล้ว ปล่าวเลย...วางของปุ๊บ ก็โยกย้ายโซฟา จัดห้องนั่งเล่นใหม่ ให้น่านั่ง
และสะดวกต่อการเดินไปเดินมามากขึ้น โดยมีเจ้าหนูแน๊ท มาเป็นผู้ช่วย...จากนั้น เอาตะกร้ากางเกง
และกระโปรง เข้าเครื่องซักผ้า ก่อนที่จะปีนอ่างอาบน้ำ เอาม่านพลาสติกที่เพิ่งซื้อไปติดกับม่านผ้า ที่เค้าให้
มา...ระหว่างกำลังปีนเป็นลิงอยู่นั้น แฟลตเมทซึ่งกำลังพอกหน้าเพื่อความงาม เดินออกมาจากห้องนอนพอดี
แล้วทำหน้าเหรอหรา ตกใจรอบที่สอง "หลิงหลิง ต้องการความช่วยเหลือป่าว" นุ้ยก็โผล่หน้ามายิ้ม
แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร หมวยลี่ยืนงงอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะมองแบบไม่เข้าใจ แล้วเข้าห้องนอนไปอีกรอบ...
เออ! สอบผ่านแค่เนียะ ถึงกับคึกมาเปลี่ยนบ้านเลยเรอะ...น่ากัวแฮะ อิอิ

เซ็งอูฐ

เช้านี้ ตื่นมาอย่างมีความสุขสุดๆ อาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า (ทาeye shadow สีฟ้าด้วยนา) แล้วก็ไปเรียน
First Aid เป็นวันแรก...แปลกแต่จริง นังนูปี้ ไม่ง่วงและหลับในห้องเรียน...เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆ

...กลับมาจากว่ายน้ำที่ Corniche กะแซลลี่ แล้วก็หนิงแล้วค่า...อิจฉาคนที่อยู่ Cornicheอ่ะ มีสระว่ายน้ำใน
ร่ม แถมมี
Gym เริ่ดๆ อีก ทำม้าย ทำมาย ไม่เอามาไว้ที่ Najma มั่งง่ะ...นุ้ยจาเล่นให้หุ่นผอมเพรียวเป็น
นางแบบ(เตี้ยๆ) เลย คอยดูจิ...แต่ว่าตอนนี้ขอไปหม่ำไก่ผัดกระเพรา กะปลาอินทรีย์ยำมะม่วงก่อนนะ
พี่ปูคนสวยทำไว้ให้ อื้มมมมมม! เป็นกับข้าวที่อร่อยที่สุดในโดฮาเลยนา (เอ่อ! แคลอรี่ที่ใช้ไปตอนว่ายน้ำ
ยังไม่เท่ากับที่กินกลับเข้าไปใหม่เลยอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆ)

เย็นนี้ วรรต โทรมาชวนไป sand dune นุ้ยก็กระดี๊กระด๊าเชียว เพราะอยากไปอยู่แล้ว แต่ด้วยความที่เรามีกัน
ตั้งเจ็ดคน แล้วรถก็ไม่พอนั่ง เรื่องมากไปเรื่องมากมา เลยอด...แงๆๆๆๆ หนูอยากไป
sand dune

กลับจากห้องพี่ปู ก็หมักผม ขัดหน้า ขัดตัว อาบน้ำ สระผม เตรียมเข้านอนละ ไม่รูว่าแซลลี่ กะน้องแน๊ท
นึกคึกอะไรมาชวน
go out ไอ้เรากำลังเซ็งอูฐ เลยเอา...ไปก็ไป ได้ซู-แอน(เพื่อนมาเลย์) และแอนคนสวย
ไปด้วยกัน...เรียกแท็กซี่เจ้าประจำของซู-แอนไปส่งที่
Doha Golf Club แต่แหวะ!!!!!

party นี้ มีแต่คนแก่มานั่งดื่มกันแบบชิลล์ ชิลล์ ไม่เอาง่ะ เค้าตั้งใจจะมาแดนซ์ลดพุงนะ...เลยไปที่ Paloma
ที่เดิม เกือบเข้าไม่ได้แล้ว เพราะคนเยอะมากๆ แต่ใช้ไหวพริบปฏิภาษณนิดหน่อย ก็เข้าไปได้แบบสบายๆ
อยู่ไปซักพัก ก็เจอ นุ่น
wonderwall แห่ง diaryclub นี่ล่ะ มากะผึ้ง และเล็ก (ทุกคนน่ารักมากๆ เล็กเต้นได้
สวยสุดๆ มันส์จริงๆ เต้นกันเหงื่อแตกเสื้อเปียก หัวฟู สภาพดูไม่ได้เชียว) ไปเที่ยวคราวนี้ ทำให้กลับมาใส่
กางเกงยีนส์ตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อได้แล้ว เย้ๆ ดีใจจัง...แม้ว่าจะเต้นสนุก แต่ก็มีอะไรๆ อุบาทว์หลายๆ อย่างเกิดขึ้น
ไม่อยากเล่าอ่ะ ขอลืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปให้หมดก็แล้วกัน...

ปล. พ่อคะแม่คะ อ่านไดอารี่นี้แล้ว อย่ากังวลไปนะคะว่านุ้ยจะใจแตก หรือเกเร นุ้ยยังคงเป็นลูกสาวคนเดิม
ของพ่อกับแม่ ที่จดจำทุกคำสั่งสอนของพ่อกับแม่ไว้ได้ขึ้นใจ เพราะนุ้ยเปลี่ยนไป เป็นผู้ใหญ่ นุ้ยรู้ว่าขอบเขต
ของคำว่า "อิสะ" และ "ความเหมาะสม" อยู่ที่ตรงไหน นุ้ยออกไปเรียนรู้โลกภายนอก ไปเก็บประสบการณ์
ชีวิต ไปเรียนรู้ "คน" เท่านั้นเอง...นุ้ยไม่ดื่ม ไม่สูบบุหรี่ พ่อกับแม่ก็รู้...ไม่ต้องห่วงนะคะ จุดประสงค์ของการ
มาอยู่ที่นี่คืออะไร นุ้ยยังจำได้ ไม่ลืม...

รักและคิดถึงพ่อกับแม่ที่สุดในโลก

นุ้ย

ถึงพ่อกับแม่ของหนิง และก็แซลลี่นะคะ

เซ็งอูฐ

หนิงฝากบอกว่า หนิงสบายดีค่ะ ที่ไม่ได้ออกไปกินข้าวกับเพื่อน แค่เหนื่อยกับสอบเฉยๆ ตอนนี้สบายดี
เดี๋ยวจะออกไปFamily Food Centre กับเพื่อนๆ ไปซื้อของกินกัน

คิดถึงป่าป๊า หม่าม๊า เจ๊บุ๋ม น้องโหน่ง แล้วก็อุด้งที่สุดเลยยยยยยยยยยยย

 

เซ็งอูฐ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เกิดไรขึ้นกับไดอารี่ของข้าพเจ้าเนี่ย เมื่อคืน(วันพุธ)อุตส่าห์กลับมานั่งอัพได ยาวเหยียดละเอียดยิบ รูปตรึม แต่พอกดส่งก็หาย หายไปยังงี้สองรอบ แงๆๆๆ เน็ตแพงนะเอ้า...ท้อใจเลยไปเข้านอน

วันนี้อัพใหม่...กลับมารีบอัพเลย เดี๋ยวจะไปว่ายน้ำที่ Cornicheล่ะ เอิ๊กๆ ลดพุงๆๆๆๆ

(แล้วก็อัพไม่ได้อีกตามเคย...วันนี้วันศุกร์ อัพใหม่ จะได้มั้ยเนี่ย เบื่ออออออออ)

เมื่อวันพุธ มีสอบPractical test สอบสุดท้ายของการเรียน S.E.P คืนก่อนสอบ จิตตกอย่างรุนแรง เพราะพวกมาเลย์ที่สอบไปก่อน บอกว่ายากอย่างนั้น โหดอย่างนี้ เคี่ยวอย่างโน้น...หลังจากที่กลับจากการซ้อม evacuationที่ห้องพี่ปู นุ้ยก็กลับมานั่งท่องdrill อย่างเอาเป็นเอาตาย ที่ห้องของตัวเอง...จนเปลือกตาทั้งสอง เริ่มสามัคคี โน้มเข้าหากัน เลยได้โอกาส เงยหน้าขึ้นมานาฬิกา...อารายอ่ะ ห้าทุ่มครึ่งเอง...ง่วงได้ไง

อยู่ที่นี่ ตอนนี้ รู้สึกเหมือนว่าเวลามันเดินช้า กลางคืนช่างยาวนานเหลือเกิน เพราะ ห้าหกโมงเย็น ก็มืดยังกะสองทุ่มบ้านเราละ...ดีเหมือนกัน จะได้เหมือนมีเวลาอ่านหนังสือมากขึ้น...แต่ปรากฎว่า คืนนั้น นุ้ยก็ไม่ได้อ่านต่อน่ะ เพราะว่าไม่ไหวจริงๆ หลับไปในสภาพที่มีdrill วางอยู่บนหน้าอก...นาฬิกาปลุกเริ่มร้องเพลงตอนตีสี่ แต่กว่านุ้ยจะผ่านพ้นพิธีกรรมบิดตัวอำลาที่นอน ก็ปาเข้าไปตีสี่ครึ่งกว่าแล้ว เลยบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นมาอ่านManual ต่อ ก็นั่งอ่านไปจนถึงหกโมงเช้า ถึงได้อาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปสอบ

รอบของนุ้ย มีผู้ร่วมชะตากรรมอีก 2 คน คือ พี่ปู และตาต้าร์ พวกเราไปถึงที่ตึกเกือบ 8 โมง ตอนอยู่ที่หน้าตึก มือนุ้ยมันเย็นๆ ใจมันหวิวๆ บอกไม่ถูก กลัวมากๆ ไม่รูว่าจะเจออะไรบ้าง จะต้องร้องไห้เสียน้ำตาอย่างพวกมาเลย์มั้ย...พอขึ้นไปที่ชึ้น 7 เจอMr.Prem ก็มาให้กำลังใจ บอกว่าอย่าตื่นเต้น อย่าเครียด อย่ากังวล ให้เชื่อเค้า ว่ามันง่าย...อารมณ์ตอนนั้น ไม่ฟังใครแล้วววววววววววววววว

พอเข้าไปสอบจริงๆ ก็ไม่เห็นมีไรเลยง่ะ ตอบได้ตอบดี กรรมการก็ใจดี ยิงมุขร้อยเก้าเก้า ด้วยนะเอ้า...ไอ้เราสาวไทย งงเลย ที่โดนถามกลับว่า ไม่เคยไปมาบุญครองหรอ อะไรๆ ก็ขายร้อยเก้าเก้า...แป่ววววว

ตอนปฏิบัติการ Evacuation เปิดประตู ก็ไม่มีอะไร ง่ายจะตาย จะมีก็บางคนที่หลุดอะไร ขำๆ คาดไม่ถึงออกมาบ้าง จริงมะ??? ตาต้าร์เพื่อนร้ากกกกก อิอิ

ผลการสอบก็ปรากฎว่า ผ่านกันถ้วนหน้า นุ้ยได้คอมเมนท์ว่า GOOD KNOWLEDGE ด้วยล่ะ ภูมิใจจัง ไม่เสียแรงที่ลงทุนขยันในวินาทีสุดท้าย เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆ

จากนั้นก็กลับมาถึงบ้าน...นุ้ยโดนผีสิง

ผีขยันเข้าสิง...โดยมีอาการดังนี้

1.  เอาแปรงเกลี่ยรองพื้น และหวี มาแช่น้ำอุ่นผสมน้ำสบู่ แล้วก็ล้าง

2.  ล้างจานและชามที่หมวยลี่ล้างไม่หมด

3.  ย้ายรองเท้าที่วางเรียงกันเป็นทิวแถวในห้องนอน ออกมาเรียงเป็นระเบียบที่ห้องเก็บของหน้าประตูทางเข้า

4.  ลอกผ้าปูที่นอน และปลอกหมอนยัดเข้าเครื่องซักผ้า

5.  จัดโต๊ะเครื่องแป้ง

6.  จัดอุปกรณ์ ข้าวของเครื่องใช้ในห้องน้ำ

7.  ย้ายตะกร้าเสื้อผ้าใช้แล้วมาไว้ในห้องน้ำ

8.  เอาเจ้าตัวเล็กตัวน้อยทั้งหลายมาซักด้วยมือ

9.  ดึงพรมในห้องนอน ออกมาม้วนไว้นอกห้อง แล้วทำการกวาด ได้เส้นผมกองโต ทำวิกได้ 1 หัว

10. ย้ายเตียงไปด้านนึง แล้วทำการถูบ้านด้วยน้ำยาเดทตอลกลิ่นส้ม ก่อนที่จะทำซ้ำกับอีกด้าน

11. ลามปามมาล้างและถูห้องน้ำด้วย

12. ยังไม่หยุดลามด้วยการถูมาจนถึงส่วนทานข้าว และห้องนั่งเล่น

13. เท่านั้นยังไม่พอ ต้องถูห้องครัวด้วย

14. จับเอาผ้าห่ม 10 QR ประจำbatch (ซึ่งสาวไทย จะมีกันคนละผืนสองผืน) เข้าเครื่องซักผ้า

แฟลตเมทกลับมาทำตาโต (เท่าที่เจ้าหล่อนจะทำได้) แล้วก็ร้องโวยวาย ทำทำม้ายยยยยยย ไอจะเก็บไว้ทำวันศุกร์...เออ! ไม่เป็นไรหรอกหมวย วันนี้ไอhappy มากๆ เพราะทำสอบได้ดีสุดๆ energyเหลือเฟือ ไอจะสร้างhome sweet home แฟลตเมทก็ได้แต่say thank you เบาๆ ในลำคอ ก่อนที่จะมองหน้านุ้ยแบบงงๆ แล้วเดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่จะเดินออกมาอีกครั้งแล้วบอกว่า "หลิงหลิง (ชื่อจีนของนุ้ยเอง) ไอไม่อยากเรียน S.E.P เลยอ่ะ" พูดจบก็เดินเข้าห้องนอนไป เฮ้ย! หมายความว่าไงอ่ะเนี่ย...มา ผีขยันยังคงสิงต่อ

15. เอาผ้าปูที่นอน และปลอกหมอน มารีด

16. ยัดหมอนลงในปลอกหมอน ปูผ้าปูที่นอน และดึงให้ตึงเปรี๊ยะ (น่านอนจัง)

17. เก็บโต๊ะกินข้าว และจัดเรียงให้สวยงาม

จากนั้น ก็ออกไปตะแล๊ดแต๊ดแต๋ ที่City Centre เหมือนเดิม (จะให้ไปที่ไหนเล่า ห้างก็มีเท่านี้ล่ะเน้อ) แต่เซ็งอูฐ เพราะหนิงยื่นใบลาป่วย นอนแบ็บอยู่กับบ้าน องค์ประชุมไม่ครบเหลือแค่ 6 คน

เนื่องจากทุกคนสอบผ่านกันไปด้วยดี เลยหาเรื่องฉลอง ด้วยการกินข้างนอกบ้านกัน(อีกแล้ว) สรุปไปมาก็ลงที่ร้าน Applebee's

 

เซ็งอูฐ

ปอบ 6 ตัว ที่ร้าน Applebee's

ตอนแรก จะเดินออกจากร้านกันแล้ว เพราะเห็นเมนูแล้วจะช็อคตาย โค-ตะ-ระ แพงเลย...แต่ด้วยความเค็มถึงขีดสุด ป้าแซลลี่และยัยคุงตาต้าร์สมองไว คิดคำนวณเสร็จสรรพ สั่งสามจานนะ มาแบ่งกันกิน หารแล้วคนละประมาณ 30 QR เออ! เอาก็เอาวะ เข้าไปนั่งร้านเค้าแล้วนี่นา

พออาหารมาถึง สรรพเสียงต่างๆ เกิดขึ้นโดยไม่ได้นัดหมาย โอ้ว! อูย! อืมม์! เพราะอาหารจานใหญ่มากๆ น่าตาก็น่าทาน พอได้ชิมก็ร้อง อื้ม! กู้ดดดดดดดดดดดดดดดด

เซ็งอูฐ Crispy Orange Chicken

เซ็งอูฐ กุ้งอะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้ แต่อร่อยดี

เซ็งอูฐ ชื่อ Buffalo Wing แต่ที่จริงเป็นไก่ how come???????

เซ็งอูฐ  สลัดอารายไม่รู้ กะเครื่องเคียง แอนสั่ง ก็อร่อยดี

อิ่มอูฐกันไปถ้วนหน้า จ่ายกันไปคนละ 34 QR  คุ้มค่ะ นุ้ยถือว่าคุ้มเลยล่ะ เพราะโค้กก็refillด้วย จากนั้นก็ไปเดินซื้อเสบียงกันต่อที่ คาร์ฟูร์...คนไม่เยอะเหมือนวันหยุด ดีจังชอบๆๆ

อ้อ! พวกเราสาวไทย จะได้กินกระเพราแล้วววววววววววววววววววว เย้ๆๆๆๆๆ

งานนี้ต้องขอบคุณ คุณตั้บ ที่อุตส่าห์เอากระเพราต้นจิ๋ว ที่ปลูกในสถานฑูต มาให้ถึงที่คาร์ฟูร์ เพื่อตอบสนองอาการอยากกระเพราของพวกเรา...เนอะ...แอน...เนอะ

พอกลับถึงบ้าน นึกว่าผีขยันจะออกแล้ว ปล่าวเลย...วางของปุ๊บ ก็โยกย้ายโซฟา จัดห้องนั่งเล่นใหม่ ให้น่านั่ง และสะดวกต่อการเดินไปเดินมามากขึ้น โดยมีเจ้าหนูแน๊ท มาเป็นผู้ช่วย...จากนั้น เอาตะกร้ากางเกง และกระโปรง เข้าเครื่องซักผ้า ก่อนที่จะปีนอ่างอาบน้ำ เอาม่านพลาสติกที่เพิ่งซื้อไปติดกับม่านผ้า ที่เค้าให้มา...ระหว่างกำลังปีนเป็นลิงอยู่นั้น แฟลตเมทซึ่งกำลังพอกหน้าเพื่อความงาม เดินออกมาจากห้องนอนพอดี แล้วทำหน้าเหรอหรา ตกใจรอบที่สอง "หลิงหลิง ต้องการความช่วยเหลือป่าว" นุ้ยก็โผล่หน้ามายิ้ม แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร หมวยลี่ยืนงงอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะมองแบบไม่เข้าใจ แล้วเข้าห้องนอนไปอีกรอบ...เออ! สอบผ่านแค่เนียะ ถึงกับคึกมาเปลี่ยนบ้านเลยเรอะ...น่ากัวแฮะ อิอิ

เซ็งอูฐ

เช้านี้ ตื่นมาอย่างมีความสุขสุดๆ อาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า (ทาeye shadow สีฟ้าด้วยนา) แล้วก็ไปเรียน First Aid เป็นวันแรก...แปลกแต่จริง นังนูปี้ ไม่ง่วงและหลับในห้องเรียน...เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆ

...กลับมาจากว่ายน้ำที่ Corniche กะแซลลี่ แล้วก็หนิงแล้วค่า...อิจฉาคนที่อยู่ Cornicheอ่ะ มีสระว่ายน้ำในร่ม แถมมีGym เริ่ดๆ อีก ทำม้าย ทำมาย ไม่เอามาไว้ที่ Najma มั่งง่ะ...นุ้ยจาเล่นให้หุ่นผอมเพรียวเป็นนางแบบ(เตี้ยๆ) เลย คอยดูจิ...แต่ว่าตอนนี้ขอไปหม่ำไก่ผัดกระเพรา กะปลาอินทรีย์ยำมะม่วงก่อนนะ พี่ปูคนสวยทำไว้ให้ อื้มมมมมม! เป็นกับข้าวที่อร่อยที่สุดในโดฮาเลยนา (เอ่อ! แคลอรี่ที่ใช้ไปตอนว่ายน้ำ ยังไม่เท่ากับที่กินกลับเข้าไปใหม่เลยอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆ)

เย็นนี้ วรรต โทรมาชวนไป sand dune นุ้ยก็กระดี๊กระด๊าเชียว เพราะอยากไปอยู่แล้ว แต่ด้วยความที่เรามีกันตั้งเจ็ดคน แล้วรถก็ไม่พอนั่ง เรื่องมากไปเรื่องมากมา เลยอด...แงๆๆๆๆ หนูอยากไปsand dune

กลับจากห้องพี่ปู ก็หมักผม ขัดหน้า ขัดตัว อาบน้ำ สระผม เตรียมเข้านอนละ ไม่รูว่าแซลลี่ กะน้องแน๊ท นึกคึกอะไรมาชวนgo out ไอ้เรากำลังเซ็งอูฐ เลยเอา...ไปก็ไป ได้ซู-แอน(เพื่อนมาเลย์) และแอนคนสวย ไปด้วยกัน...เรียกแท็กซี่เจ้าประจำของซู-แอนไปส่งที่ Doha Golf Club แต่แหวะ!!!!!

party นี้ มีแต่คนแก่มานั่งดื่มกันแบบชิลล์ ชิลล์ ไม่เอาง่ะ เค้าตั้งใจจะมาแดนซ์ลดพุงนะ...เลยไปที่ Paloma ที่เดิม เกือบเข้าไม่ได้แล้ว เพราะคนเยอะมากๆ แต่ใช้ไหวพริบปฏิภาษณนิดหน่อย ก็เข้าไปได้แบบสบายๆ อยู่ไปซักพัก ก็เจอ นุ่น wonderwall แห่ง diaryclub นี่ล่ะ มากะผึ้ง และเล็ก (ทุกคนน่ารักมากๆ เล็กเต้นได้สวยสุดๆ มันส์จริงๆ เต้นกันเหงื่อแตกเสื้อเปียก หัวฟู สภาพดูไม่ได้เชียว) ไปเที่ยวคราวนี้ ทำให้กลับมาใส่กางเกงยีนส์ตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อได้แล้ว เย้ๆ ดีใจจัง...แม้ว่าจะเต้นสนุก แต่ก็มีอะไรๆ อุบาทว์หลายๆ อย่างเกิดขึ้น ไม่อยากเล่าอ่ะ ขอลืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปให้หมดก็แล้วกัน...

ปล. พ่อคะแม่คะ อ่านไดอารี่นี้แล้ว อย่ากังวลไปนะคะว่านุ้ยจะใจแตก หรือเกเร นุ้ยยังคงเป็นลูกสาวคนเดิมของพ่อกับแม่ ที่จดจำทุกคำสั่งสอนของพ่อกับแม่ไว้ได้ขึ้นใจ เพราะนุ้ยเปลี่ยนไป เป็นผู้ใหญ่ นุ้ยรู้ว่าขอบเขตของคำว่า "อิสะ" และ "ความเหมาะสม" อยู่ที่ตรงไหน นุ้ยออกไปเรียนรู้โลกภายนอก ไปเก็บประสบการณ์ชีวิต ไปเรียนรู้ "คน" เท่านั้นเอง...นุ้ยไม่ดื่ม ไม่สูบบุหรี่ พ่อกับแม่ก็รู้...ไม่ต้องห่วงนะคะ จุดประสงค์ของการมาอยู่ที่นี่คืออะไร นุ้ยยังจำได้ ไม่ลืม...

รักและคิดถึงพ่อกับแม่ที่สุดในโลก

นุ้ย

     Share

<< Fire FightingKiss me, Brad Pitt >>

Posted on Fri 18 Nov 2005 17:37

Comment
Very valid, pithy, suncicct, and on point. WD.
Brittany   
Tue 16 Jul 2013 3:49 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh